W obmiarze robót rozbiórkowych ścianek działowych najczęściej stosuje się jednostkę m². Jeżeli zadanie podaje wysokość pomieszczenia w świetle (tu: 2,5 m), to pole powierzchni rozbieranej ścianki liczy się według schematu:
P = L × H, gdzie L to długość rozbieranego odcinka ścianki odczytana z rzutu poziomego, a H to wysokość w świetle.
W tym typie zadań grubość ścianki (np. 1/4 cegły) zwykle opisuje rodzaj przegrody, ale nie zmienia obliczenia powierzchni (m²). Grubość byłaby kluczowa dopiero wtedy, gdyby pytano o objętość (m³) albo masę/ilość materiału do wywozu.
Poprawna odpowiedź "1,750 m²" jest zgodna z metodą obliczeń: odpowiada iloczynowi wysokości 2,5 m oraz długości ścianki wskazanej na rzucie. Pozostałe propozycje są typowe dla błędów:
- "1,500 m²" i "1,625 m²" często wynikają z odczytania innego odcinka na rzucie (np. sąsiedniej przegrody) albo z pomylenia skali/zaokrąglenia.
- "0,625 m²" może wynikać z pominięcia mnożenia przez wysokość (zostawienie samego fragmentu długości przeliczonego błędnie na pole) albo z użycia części wysokości zamiast pełnych 2,5 m.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, który fragment ściany jest przeznaczony do rozbiórki (oznaczenia na rzucie), następnie odczytaj długość w metrach i dopiero potem pomnóż przez wysokość w świetle.