Strefa niebezpieczna na terenie budowy to obszar, w którym występuje podwyższone ryzyko urazu (np. w wyniku spadania narzędzi lub materiałów, przemieszczania ładunków, pracy na wysokości). Jej zadaniem jest oddzielenie miejsc prowadzenia robót od ciągów komunikacyjnych i miejsc dostępnych dla osób nieuczestniczących w pracach.
Dla wznoszonego obiektu o wysokości 20 m, zgodnie z założeniem pytania opartym na wyciągu z przepisów, minimalny wymiar liniowy strefy niebezpiecznej wynosi 6,0 m. Jest to wartość większa niż 2,0 m, ponieważ wraz ze wzrostem wysokości rośnie zasięg potencjalnego oddziaływania zdarzeń niebezpiecznych (np. tor spadania i rozrzut elementów).
Drugi element odpowiedzi dotyczy zabezpieczenia. Sama informacja o szerokości strefy nie wystarcza, jeśli strefa pozostaje dostępna. Dlatego poprawne jest wskazanie, że strefa musi być ogrodzona balustradą (czyli fizycznie wydzielona w sposób utrudniający wejście).
Dlaczego pozostałe warianty są nieprawidłowe?
- Warianty z 2,0 m zaniżają wymagany minimalny wymiar dla obiektu o wysokości 20 m, więc nie zapewniają oczekiwanego marginesu bezpieczeństwa.
- Warianty "nie musi być ogrodzona balustradą" błędnie zakładają, że sama strefa wyznaczona "na papierze" jest wystarczająca. W praktyce BHP kluczowe jest realne, fizyczne ograniczenie dostępu i czytelne wydzielenie strefy.
Na egzaminie warto zwracać uwagę, że odpowiedzi często łączą dwa warunki jednocześnie: wymiar strefy oraz sposób jej zabezpieczenia. Błąd w jednym członie powoduje, że cała odpowiedź jest niepoprawna.
