W układzie PL-2000 Polska jest podzielona na strefy (pasy południkowe) o szerokości 3° długości geograficznej. Każda strefa ma przypisany południk osiowy, czyli południk, dla którego w odwzorowaniu Gaussa‑Krügera przyjmuje się oś układu i na którym zdefiniowane są parametry odwzorowania.
Na mapach wielkoskalowych (np. mapa do celów projektowych) informacja o układzie współrzędnych znajduje się w tabeli informacyjnej. Spotyka się zapis w formacie "2000/X", gdzie X to numer strefy. Numer strefy jest powiązany z południkiem osiowym przez prostą zależność: południk osiowy = X × 3°.
Jeżeli w dokumentacji widnieje "2000/6", oznacza to strefę 6, a więc południk osiowy wynosi: 6 × 3° = 18°E. Dlatego odpowiedź 18° jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 15° – to południk osiowy innej strefy (strefy 5). Wybranie tej wartości zwykle wynika z pomylenia numeru strefy lub nieuwagi przy odczycie zapisu "2000/6".
- 21° – odpowiada strefie 7. Jest to częsty błąd, gdy zdający kojarzy poprawną listę południków osiowych, ale nie wiąże jej z numerem strefy wskazanym w dokumentacji.
- 24° – odpowiada strefie 8. Może zostać wybrane przy zgadywaniu "skrajnej" wartości lub przy błędnym założeniu, że obszar opracowania leży w najbardziej wschodniej strefie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odczytaj z tabeli mapy zapis "2000/X", a dopiero potem przelicz strefę na południk osiowy (X×3°). Nie myl południka osiowego z kątem orientacji mapy – to dwa różne parametry.
