Zadanie dotyczy obliczenia zapotrzebowania na drewno okrągłe przeznaczone na stemple budowlane używane do podparcia deskowania. Kluczowe jest, że dane wejściowe mają pochodzić z tablicy (czyli zestawienia wskaźników zużycia), a w treści podano dwa istotne warunki: wykonujemy dziesięć jednakowych stóp prostokątnych, każda o objętości 1,5 m³, oraz zakładamy jednokrotne użycie deskowania.
Poprawna metoda jest zawsze taka sama, niezależnie od tego, jak dokładnie wygląda tablica:
- Krok 1: Odczyt wskaźnika z tablicy. W tablicy należy znaleźć pozycję odpowiadającą stopie (lub deskowaniu stóp) i odczytać, ile m³ drewna okrągłego na stemple przypada na jednostkę odniesienia zastosowaną w tablicy (np. na jedną stopę o wskazanej objętości albo na określoną jednostkę obmiarową robót).
- Krok 2: Dopasowanie do objętości 1,5 m³. Jeżeli wskaźnik dotyczy innej objętości/warunków, trzeba go przeliczyć proporcjonalnie do 1,5 m³ dla jednej stopy (z zachowaniem jednostek).
- Krok 3: Przeliczenie na 10 sztuk. Ponieważ stóp jest dziesięć i są jednakowe, wynik dla jednej stopy mnoży się przez 10.
- Krok 4: Uwzględnienie jednokrotnego użycia. Warunek ten oznacza, że nie wolno dzielić zużycia przez liczbę cykli wykorzystania deskowania. Materiał na stemple jest liczony "na raz", bez redukcji wynikającej z powtórnego użycia.
Odpowiedź "1,005 m³" jest zgodna z takim schematem: stanowi wynik końcowego przeliczenia wskaźnika z tablicy na dziesięć stóp przy założonych warunkach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości znacznie mniejsze (np. rzędu setnych części metra sześciennego) typowo wynikają z jednego z mechanicznych błędów: policzenia tylko dla jednej stopy zamiast dla dziesięciu, pominięcia przeliczenia jednostek z tablicy, albo nieuprawnionego "zmniejszenia" zużycia jak przy wielokrotnym użyciu deskowania. Wartość pośrednia może natomiast pochodzić z błędnego współczynnika lub odczytu z niewłaściwego wiersza/kolumny tablicy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku (m³/m³, m³/szt.), a na końcu zrób kontrolę sensowności: dla 10 elementów wynik powinien być wielokrotnością zużycia dla 1 elementu.
