Dobór wentylatora wykonuje się na podstawie charakterystyki aerodynamicznej, czyli zależności między sprężem (Δps w Pa) a przepływem objętościowym (V w m3/h). Dla zadanego przepływu należy znaleźć na osi poziomej wartość 4000 m3/h (na tej skali odpowiada to wartości 4, bo oś jest opisana jako *1000 V), a następnie odczytać na osi pionowej spręż dla krzywej danego modelu.
Dla 4000 m3/h odczyty są w przybliżeniu następujące: DWR-400/4 EX daje ok. 45 Pa, a DWR-450/4 EX ok. 75 Pa, więc oba modele nie osiągają wymaganego progu i odpadają. DWR-500/4 EX daje ok. 115 Pa, czyli spełnia warunek "powyżej 100 Pa" z niewielkim, sensownym zapasem. DWR-560A/4 EX daje ok. 165 Pa, również spełnia warunek, ale jest większy niż potrzeba.
Kluczowe w tym zadaniu jest słowo "najmniejszy". W praktyce inżynierskiej dobiera się zwykle najmniejszy model, który spełnia wymagania, ponieważ przewymiarowanie oznacza wyższy koszt zakupu oraz potencjalnie wyższe zużycie energii i gorszą ekonomię pracy. Dlatego spośród modeli przekraczających 100 Pa przy 4000 m3/h wybiera się DWR-500/4 EX, a nie większy DWR-560A/4 EX.
- Odpowiedź "DWR-500/4 EX" jest poprawna, bo jako najmniejsza spełnia próg >100 Pa przy wymaganym przepływie.
- Odpowiedź "DWR-560A/4 EX" jest błędna w tym zadaniu, bo choć spełnia warunek, nie jest najmniejszym modelem spełniającym wymaganie.
- Odpowiedzi "DWR-450/4 EX" i "DWR-400/4 EX" są błędne, bo z wykresu wynika, że nie osiągają 100 Pa przy 4000 m3/h.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, które krzywe przekraczają wymagany próg, a dopiero potem wybierz najmniejszy model z tej grupy. Unikniesz typowego błędu "wybieram największy, bo będzie pewniej".