KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 12.
Na podstawie przedstawionych na ilustracjach odczytów z łaty niwelacyjnej (w punktach K1 i K2), uzyskanych podczas pomiaru wysokościowego sieci kanalizacyjnej, oblicz różnicę wysokości Ah.K1-K2 pomiędzy dnami studzienek 1 i 2.
Ilustracja przedstawia dwa widoki w lunecie fragmentu łaty niwelacyjnej, które są ustawione w punktach K1 i K2, związane z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Różnica wysokości między punktami wyznacza się z odczytów na łacie jako różnicę odpowiadającą zmianie rzędnej pomiędzy K1 i K2 (z zachowaniem właściwego znaku dla kierunku K1–K2). Po poprawnym odczycie wartości z ilustracji i wykonaniu odejmowania otrzymuje się wynik 0,200 m.

Pełne wyjaśnienie:

W niwelacji geometrycznej różnicę wysokości pomiędzy dwoma punktami (tu: K1 i K2, odnoszącymi się do dna studzienek) oblicza się na podstawie odczytów z łaty niwelacyjnej. Kluczowe jest, aby:

  • poprawnie przepisać odczyty z łaty (z właściwą częścią dziesiętną),
  • zdecydować, w jakim kierunku liczona jest różnica (Ah.K1–K2 oznacza różnicę z K1 do K2),
  • wykonać odejmowanie w poprawnej kolejności oraz zapisać wynik w metrach.

W praktyce spotyka się dwa częste zapisy: różnica wysokości jako "odczyt wstecz minus odczyt w przód" (gdy pomiar wykonano z jednego stanowiska) albo jako różnica rzędnych H(K1) − H(K2). Niezależnie od zapisu, sens jest ten sam: wynik ma opisywać, o ile (i w którą stronę) zmienia się wysokość między punktami.

Dla tego zadania, po uwzględnieniu odczytów pokazanych na ilustracjach i zachowaniu kierunku K1–K2, otrzymuje się różnicę wysokości 0,200 m. To oznacza zmianę wysokości o 20 cm pomiędzy dnami studzienek (zgodnie z przyjętym znakiem w zadaniu).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi bywają wybierane błędnie?

  • Wyniki o przeciwnym znaku wynikają zwykle z odwrócenia kolejności K1 i K2 (mechaniczna zamiana "minus").
  • Wyniki z przesuniętym przecinkiem (np. 0,020 albo 2,00) wskazują na błąd jednostek albo pominięcie części setnych/tysięcznych podczas odczytu z łaty.
  • Wyniki "zbyt przypadkowe" często są skutkiem przepisania innej kreski z łaty (np. dziesiątek centymetrów zamiast centymetrów) lub pomylenia pól K1 i K2.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj szybki test rzędu wielkości. W sieci kanalizacyjnej różnice pomiędzy sąsiednimi punktami często są rzędu centymetrów–dziesiątek centymetrów, więc 0,200 m jest wynikiem realistycznym, a np. kilka metrów zwykle wymagałoby wyraźnie innych odczytów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Różnica wysokości to wartość opisująca, o ile zmienia się wysokość (rzędna) między dwoma punktami. W praktyce oblicza się ją z odczytów na łacie lub z różnicy wyznaczonych rzędnych. Znak wyniku zależy od przyjętego kierunku, np. K1→K2.
Należy odczytać przecięcie nitki celowniczej z podziałką łaty, zwracając uwagę na metry, decymetry i centymetry (oraz część dziesiętną). Najczęstszy błąd to pominięcie "0," lub przesunięcie przecinka. Po odczycie warto zapisać wynik w metrach.
Najpierw ustal, jaki zapis przyjęto w zadaniu dla Ah.K1-K2 (kierunek od K1 do K2). Następnie wykonaj odejmowanie zgodne z tym kierunkiem, korzystając z odczytów przypisanych do punktów K1 i K2. Wynik podaj w metrach z odpowiednią dokładnością.
Znak informuje, czy drugi punkt jest wyżej czy niżej od pierwszego w przyjętym kierunku. Bez kontroli znaku można uzyskać wartość liczbowo poprawną, ale o odwrotnym znaczeniu inżynierskim (np. spadek zamiast wznosu), co w sieciach kanalizacyjnych ma kluczowe konsekwencje.
Najczęstsze pomyłki to: odwrócenie kolejności odejmowania (K1 i K2), przepisanie odczytu z niewłaściwego punktu, błąd jednostek (cm vs m) oraz przesunięcie przecinka. Pomaga kontrola rzędu wielkości i zapis odczytów zawsze w tej samej jednostce.
Niwelację stosuje się m.in. przy wyznaczaniu rzędnych dna wykopu, kontroli spadków przewodów, sprawdzaniu rzędnych dna studzienek oraz przy inwentaryzacji powykonawczej. Pozwala to ocenić zgodność z projektem i poprawność odpływu w systemie kanalizacji.
Warto wykonać szybki test: 0,200 m to 20 cm, czyli typowa różnica spotykana na krótkich odcinkach robót sieciowych. Jeśli z odczytów wychodzi wynik rzędu kilku metrów, często oznacza to błąd przecinka lub przepisanie niewłaściwej kreski podziałki łaty.
Tak, często wystarczy bezpośrednio policzyć różnicę z odczytów z łaty (zależnie od schematu pomiaru). Jednak w rozbudowanych zadaniach (kilka stanowisk) wygodniej jest wyznaczać kolejne rzędne pośrednie i dopiero z nich obliczyć H(K1) − H(K2), kontrolując błędy.
Stosuj dokładność wynikającą z odczytów i typowych zasad zapisu w geodezji szkolnej: jeśli odczyty są w metrach z trzema miejscami po przecinku, wynik różnicy wysokości zapisuj podobnie (np. 0,200 m). Unikaj dopisywania zbędnych cyfr, których nie uzasadnia pomiar.
Najczęściej myli się podpisy pod ilustracjami lub przypisanie odczytu do "studzienki 1" i "studzienki 2". Pomaga konsekwentne oznaczenie: najpierw wypisz odczyt dla K1, potem dla K2, a dopiero na końcu wykonaj działanie dla Ah.K1-K2, kontrolując kierunek.
info

Około 30% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Różnica wysokości między punktami wyznacza się z odczytów na łacie jako różnicę odpowiadającą zmianie rzędnej pomiędzy K1 i K2 (z zachowaniem właściwego znaku dla kierunku K1–K2)."

Materiały:

  • Podręcznik do geodezji inżynieryjnej: rozdziały o niwelacji geometrycznej i obliczeniach różnic wysokości
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z niwelacji (obliczenia Δh z odczytów łaty)
  • Instrukcje szkolne/pracowniane do ćwiczeń z niwelatorem i łatą

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego