W tego typu zadaniu kluczowe jest, że wynik ma wynikać z przedstawionych wytycznych (najczęściej tabeli lub opisu zasad doboru powierzchni). Najpierw należy zidentyfikować w wytycznych regułę dotyczącą szatni odzieży brudnej oraz to, czy podano:
- powierzchnię przypadającą na 1 pracownika, albo
- powierzchnię dla przedziału liczby pracowników, albo
- inny przelicznik (np. na stanowisko/na szafkę) wraz z warunkami minimalnymi.
Następnie wykonuje się przeliczenie dla 36 pracowników i podaje wynik w jednostkach m2, z zachowaniem wymaganego zaokrąglenia (tu do dwóch miejsc po przecinku). Zastosowanie wytycznych dla 36 osób prowadzi do wartości 18,00 m2, czyli minimalnej powierzchni użytkowej szatni odzieży brudnej.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Wartości 14,40 m2 zwykle odpowiadają zaniżeniu przelicznika albo odczytowi z innego zakresu (np. dla mniejszej liczby osób). Wyniki 23,40 m2 i 25,20 m2 wskazują na zawyżenie: użycie wytycznych dla innego rodzaju szatni, doliczenie elementów nieuwzględnianych w "powierzchni użytkowej" albo odczyt z przedziału dla większej obsady.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy wytyczne odnoszą się dokładnie do szatni odzieży brudnej (a nie np. czystej), oraz czy liczba pracowników nie wymaga wejścia w konkretny przedział tabeli. Dopiero potem licz i porównuj z odpowiedziami.
