Wartość bilansowa (wartość netto) środków trwałych na dzień bilansowy ustala się jako wartość wykazaną w bilansie po uwzględnieniu zużycia i ewentualnej utraty wartości. W praktyce oznacza to, że punktem wyjścia jest wartość początkowa środka trwałego, a następnie dokonuje się korekt zmniejszających.
Do typowych korekt należą:
- umorzenie (skumulowana amortyzacja) – odzwierciedla planowe zużycie środka trwałego, więc zawsze obniża wartość netto,
- odpisy aktualizujące z tytułu trwałej utraty wartości – wynikają z zasady ostrożności i dodatkowo pomniejszają aktywa, gdy ich wartość odzyskiwalna jest niższa.
Zasada ostrożnej wyceny polega na tym, aby nie zawyżać wartości aktywów: jeżeli występują przesłanki utraty wartości, należy ją ująć przez odpis, nawet jeśli nie jest to korzystne dla wyniku. Dlatego przy ustalaniu wartości bilansowej nie wolno poprzestać na kwocie "brutto" ani pomijać kont korygujących.
Wynik 3 000,00 zł jest zgodny z ideą wyceny netto po potrąceniach. Wyniki 3 300,00 zł, 3 500,00 zł i 3 600,00 zł są typowe dla błędów polegających na: nieuwzględnieniu całego umorzenia, nieuwzględnieniu odpisu aktualizującego albo błędnym potraktowaniu salda konta umorzenia jako wartości zwiększającej. Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, które konta są kontami korygującymi (zmniejszającymi) i czy należy je odjąć od wartości początkowej.
