Rzędna (wysokość w m n.p.m.) punktu na projektowanej osi gazociągu wynika z dokumentacji rysunkowej, najczęściej z profilu podłużnego lub opisu niwelety. W zadaniu podano rzędną punktu A: 206,50 m n.p.m., a rzędną punktu B trzeba obliczyć na podstawie rysunku.
Typowy tok postępowania jest zawsze taki sam:
- zidentyfikować na rysunku punkty A i B (np. na profilu),
- odczytać wartość zmiany wysokości między A i B (różnicę rzędnych, spadek na danym odcinku albo rzędną wynikającą z niwelety),
- zastosować właściwe działanie: jeśli profil opada w kierunku B – odejmujemy, jeśli wznosi się – dodajemy,
- zapisać wynik w metrach n.p.m. z dokładnością zgodną z rysunkiem.
W tym zadaniu poprawny wynik to 206,40 m n.p.m., czyli rzędna punktu B jest o 0,10 m niższa od rzędnej punktu A (taka zależność musi wynikać z odczytu na rysunku).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 205,50 m n.p.m. oznaczałoby zmianę aż o 1,00 m, co nie odpowiada typowej drobnej korekcie wynikającej z podanego zestawu wartości i wskazań na profilu; to częsty skutek pomylenia skali lub błędnego odczytu wartości.
- 205,49 m n.p.m. jest bardzo zbliżone do 205,50, ale nadal wymagałoby niemal metrowego spadku; bywa wybierane przy "przestawieniu" cyfr lub pomyleniu miejsca przecinka.
- 206,49 m n.p.m. jest "podejrzanie blisko" 206,50 i często wynika z błędu nieuwzględnienia spadku (albo odczytu 0,01 zamiast 0,10). W obliczeniach rzędnych trzeba zwracać uwagę na dokładność odczytu i na to, czy różnica wynosi centymetry czy decymetry.
Wskazówka egzaminacyjna: po wyznaczeniu rzędnej B warto wykonać szybki test sensowności: czy kierunek zmiany (w górę/w dół) zgadza się z profilem oraz czy wielkość zmiany jest realna dla danego odcinka i skali rysunku.