W robotach okładzinowych (np. okładziny ścienne, płyty, panele, tynki cienkowarstwowe na ścianach) podstawą do wyliczenia ilości robót jest powierzchnia okładana. Dlatego w typowym przedmiarze przyjmuje się pole ścian, a następnie odlicza (odejmuje) pola otworów, czyli miejsc, gdzie okładzina nie będzie wykonywana lub będzie liczona osobno (np. otwory drzwiowe i okienne).
W tym zadaniu należy obliczyć powierzchnię otworu drzwiowego na podstawie rzutu poziomego garażu. Postępowanie jest standardowe:
- Krok 1: odczytać z rysunku wymiary otworu drzwiowego (najczęściej szerokość i wysokość podane jako wymiary albo wynikające ze skali).
- Krok 2: przeliczyć jednostki na metry, jeżeli rysunek podaje wymiary w cm lub mm.
- Krok 3: obliczyć pole otworu jak dla prostokąta: P = a × b.
Prawidłowy wynik to 4,0 m2, co oznacza, że o taką wartość należy pomniejszyć sumę powierzchni ścian przeznaczonych do okładzinowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 6,0 m2 – typowy błąd zawyżenia pola, np. przez pomylenie odczytu wymiarów z rysunku, błędną skalę lub użycie złej wysokości otworu.
- 3,0 m2 – częsty skutek błędnego przeliczenia jednostek lub przyjęcia zaniżonej szerokości/wysokości.
- 2,0 m2 – zwykle wynika z pomylenia pola z inną wielkością (np. połową pola), albo z nieuwzględnienia pełnych wymiarów otworu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy liczysz m2 (pole), a nie metry bieżące, oraz czy odczytane wymiary odpowiadają temu samemu otworowi na rysunku.
