W klasycznej (starszej) architekturze PC chipset bywał dzielony na mostek północny i mostek południowy. Mostek północny odpowiadał za najszybsze połączenia, typowo powiązane z procesorem (np. komunikacja z pamięcią operacyjną i/lub obsługa grafiki), a mostek południowy za wolniejsze interfejsy wejścia/wyjścia.
W rozwiązaniach z okresu chipsetów takich jak Intel H55 nastąpiła zmiana: część funkcji, które historycznie kojarzono z mostkiem północnym, została zintegrowana w procesorze. W schemacie blokowym widać wtedy, że CPU nie jest już tylko "klientem" mostka północnego, ale sam przejmuje istotne elementy obsługi platformy, a chipset pełni rolę układu wspierającego (skupionego na I/O).
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "funkcje mostka północnego zostały zintegrowane w procesorze" — wynika ono z ogólnej zasady ewolucji architektury (integracja kontrolerów w CPU) oraz z typowego sposobu przedstawiania połączeń na schemacie blokowym.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ:
- Stwierdzenie o maksymalnej liczbie urządzeń USB jest w praktyce parametrem liczbowym zależnym od specyfikacji i trybu pracy kontrolerów; sam fakt "nie więcej niż 12" nie jest uniwersalną konsekwencją czytania schematu bez odniesienia do konkretnych limitów z dokumentacji.
- Teza o braku zintegrowanej karty graficznej na płycie głównej miesza pojęcia: w wielu platformach "zintegrowana grafika" jest powiązana z procesorem (lub układem w CPU) i jej obecności nie należy utożsamiać z oddzielnym układem na płycie.
- Odpowiedź zaprzeczająca integracji mostka północnego stoi w sprzeczności z ideą tej generacji architektury i z wnioskiem wynikającym ze schematu blokowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się para stwierdzeń wprost przeciwstawnych (integracja vs brak integracji), najpierw sprawdź, co dokładnie pokazuje schemat połączeń CPU–chipset i gdzie "lądują" kluczowe kontrolery.
