KWALIFIKACJA BUD1 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 26.
Na podstawie tabeli Katalogu Nakładów Rzeczowych, oblicz ile wyniesie wynagrodzenie zbrojarza za przygotowanie i montaż zbrojenia o masie 250 kg wykonanego ze stali klasy A-III, jeżeli koszt 1 r-g wynosi 30 zł.
Ilustracja przedstawia fragment tabeli z Katalogu Nakładów Rzeczowych (KNR), która dotyczy przygotowania i montażu zbrojenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stal A-III traktuje się jako pręty żebrowane, więc z tabeli KNR przyjmuje się 42,88 r-g/t. Masę 250 kg przelicza się na 0,25 t, a następnie liczy robociznę: 0,25 × 42,88 = 10,72 r-g. Wynagrodzenie: 10,72 × 30 zł = 321,60 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na wycenie robocizny zbrojarza na podstawie normatywu z tabeli KNR. Kluczowe są dwa kroki: dobór właściwej pozycji z tabeli oraz poprawne jednostki.

1) Dobór wartości r-g/t
W tabeli "Przygotowanie i montaż zbrojenia konstrukcji" (wyciąg z KNR 2-02, tablica 0290) podano nakłady na 1 tonę zbrojenia dla "Zbrojarze – grupa II" w dwóch kolumnach: dla prętów gładkich i dla prętów żebrowanych. Stal klasy A-III jest w praktyce traktowana jako pręty żebrowane, więc wybieramy wartość 42,88 r-g/tonę.

2) Przeliczenie masy
Masa zbrojenia wynosi 250 kg, czyli 0,25 t (ponieważ 1 t = 1000 kg).

3) Obliczenie liczby roboczogodzin
Łączny nakład robocizny: 0,25 t × 42,88 r-g/t = 10,72 r-g.

4) Obliczenie wynagrodzenia
Stawka wynosi 30 zł za 1 r-g, więc koszt robocizny: 10,72 r-g × 30 zł/r-g = 321,60 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Wynik 267,90 zł odpowiada użyciu normatywu dla prętów gładkich (35,72 r-g/t): 0,25 × 35,72 = 8,93 r-g, a 8,93 × 30 = 267,90 zł. To typowy błąd wyboru złej kolumny w tabeli.
  • Wynik 535,80 zł powstaje przy przeliczeniu jak dla prętów gładkich, ale z podwojeniem/inną pomyłką w mnożeniu (np. 8,93 r-g × 60 zł). Wskazuje na błąd kontroli stawki lub nieuzasadnione podwojenie.
  • Wynik 643,20 zł to dokładne podwojenie prawidłowego wyniku 321,60 zł, co sugeruje mechaniczny błąd "razy dwa" (np. liczenie dwóch etapów robót, mimo że tabela obejmuje przygotowanie i montaż łącznie).

W tego typu zadaniach warto wykonać szybki "test sensowności": dla 0,25 t wynik roboczogodzin powinien być około jednej czwartej wartości z tabeli (ok. 10–11 r-g), a koszt przy 30 zł/r-g powinien wyjść w okolicach 300–350 zł.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj z KNR nakład robocizny w r-g na 1 tonę dla właściwego rodzaju prętów. Potem przelicz masę z kg na t i policz roboczogodziny: t × (r-g/t). Na końcu pomnóż przez stawkę za 1 r-g, aby uzyskać koszt/wynagrodzenie.
r-g to roboczogodzina, czyli 1 godzina pracy jednej osoby. W KNR wartości typu 42,88 r-g/t mówią, ile godzin pracy zbrojarzy potrzeba normatywnie na wykonanie 1 tony zbrojenia w określonych warunkach. Koszt robocizny liczysz, mnożąc r-g przez stawkę.
W praktyce zbrojarskiej stal klasy A-III jest kojarzona z prętami żebrowanymi, stosowanymi do zbrojenia głównego. Dlatego przy odczycie z KNR wybiera się kolumnę "pręty żebrowane". Pomylenie z prętami gładkimi prowadzi do zaniżenia r-g i błędnej wyceny.
Przeliczenie jest proste: 1 tona = 1000 kg. Dlatego 250 kg to 0,25 t (czyli 250/1000). Ten krok jest kluczowy, bo KNR podaje nakłady na tonę. Błąd w jednostkach potrafi zawyżyć lub zaniżyć wynik wielokrotnie.
Najczęściej myli się kolumny "pręty gładkie" i "pręty żebrowane", przez co wybiera się zły nakład r-g/t. Drugi typowy błąd to złe jednostki (kg zamiast t) lub przesunięcie przecinka. Zdarza się też podwajanie wyniku mimo że tabela obejmuje przygotowanie i montaż łącznie.
KNR podaje przede wszystkim normatywy nakładów (np. robocizna w r-g na jednostkę). Sam koszt powstaje dopiero po przemnożeniu nakładów przez stawki (np. zł/r-g) oraz po doliczeniu ewentualnych narzutów, jeśli są wymagane w danym kosztorysie. W tym zadaniu liczona jest sama robocizna.
Wykonaj szybkie oszacowanie: skoro masa to 0,25 t, liczba r-g powinna być ok. 1/4 wartości z tabeli (dla 42,88 będzie to ok. 10–11 r-g). Przy stawce 30 zł daje to ok. 300–330 zł. Taki "test sensowności" pomaga wychwycić błędy jednostek lub podwojenie.
Nakład dla prętów gładkich wybiera się wtedy, gdy zbrojenie jest rzeczywiście wykonywane z prętów gładkich (np. pewne elementy pomocnicze lub strzemiona, jeśli technologia i dokumentacja tak przewidują). W zadaniach egzaminacyjnych wskazówką jest klasa/rodzaj stali podany w treści.
Procedura jest identyczna: przelicz masę na tony i pomnóż przez nakład z KNR w r-g/t. Przykład schematu: m[kg]/1000 = m[t], potem m[t] × nakład = r-g. Na końcu r-g × stawka. Zawsze pilnuj, aby nakład i masa były w tych samych jednostkach.
Ćwicz trzy rzeczy: odczyt z tabel (wiersz/kolumna/jednostka), przeliczenia jednostek (kg↔t, m↔m2 itp.) oraz kontrolę wyniku przez szybkie oszacowanie. Warto też powtarzać podstawowe rozróżnienie prętów gładkich i żebrowanych oraz ich typowe zastosowania w zbrojeniu.
info

Około 49% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że stal A-III traktuje się jako pręty żebrowane, więc z tabeli KNR przyjmuje się 42,88 r-g/t.

Źródła:

  • KNR 2-02, Tablica 0290 "Przygotowanie i montaż zbrojenia konstrukcji – nakłady na 1 tonę zbrojenia" (normatywy r-g/t dla prętów gładkich i żebrowanych).
  • PN-B-03264 (przywołana w kontekście): klasy stali zbrojeniowej A-0 do A-IIIN – informacja o klasyfikacji prętów zbrojeniowych.

Materiały:

  • KNR 2-02 – tablice dotyczące zbrojenia (w szczególności tablica 0290)
  • Podręczniki/opracowania z kosztorysowania robót budowlanych (robocizna, r-g, narzuty)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.1 z zakresu robót zbrojarskich

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego