Aby określić, jakiej długości pręt trzeba przyciąć przed gięciem, nie mierzy się "po obrysie" gotowego kształtu, tylko oblicza długość rozwinięcia. Oznacza to, że:
- z rysunku odczytuje się długości wszystkich odcinków prostych,
- dla każdego załamania/odgięcia uwzględnia się korektę na gięcie (naddatek lub ubytek długości wynikający z promienia i sposobu gięcia),
- wartości korekt bierze się z tabeli właściwej dla średnicy pręta, tutaj Ø20 mm.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "5 520 mm"? Ponieważ odpowiada sumie odcinków prostych z rysunku oraz korekt na wszystkie występujące w kształcie gięcia, odczytanych z tabeli dla Ø20. W praktyce taka tabela podaje wartości, które trzeba konsekwentnie zastosować do każdego gięcia, a następnie zsumować.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "5 500 mm" typowo wynika z pominięcia części korekty na gięcie albo zbyt wczesnego zaokrąglenia wyniku (np. zaokrąglenie wartości cząstkowych do pełnych 10 mm).
- "5 460 mm" sugeruje użycie nie tej wartości z tabeli (np. dla innej średnicy) lub błędne potraktowanie korekty na gięcie ze znakiem przeciwnym (odjęcie zamiast dodania).
- "5 680 mm" często pojawia się, gdy doliczy się korekty podwójnie (np. raz jako naddatek na gięcie i drugi raz poprzez "dodanie łuku" z obrysu) albo odczyta z tabeli wiersz dotyczący innego typu gięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem zrób krótką listę: liczba gięć + typ gięć + średnica pręta, a potem dopiero podstawiaj wartości z tabeli. To ogranicza ryzyko, że pominiesz jedno gięcie lub użyjesz danych dla innej średnicy.
