W druku wielkoformatowym kluczowe jest dopasowanie rozdzielczości bitmapy do zastosowania (baner/billboard/siatka), formatu oraz przede wszystkim dystansu oglądania. Im większa odległość, z jakiej odbiorca ogląda wydruk, tym mniej szczegółów jest w stanie rozróżnić, więc plik nie musi mieć tak wysokiej rozdzielczości jak materiały oglądane z bliska (np. ulotki).
W tym typie zadań punktem odniesienia jest tabela doboru rozdzielczości (podana w materiale egzaminacyjnym). Dla wydruku o wymiarach 8×9 m tabela wskazuje wartość 32 dpi jako rozdzielczość optymalną, czyli wystarczającą jakościowo przy racjonalnej "wadze" pliku.
- Odpowiedź "40 dpi" może wydawać się kusząca, bo jest tylko nieco większa, ale w zadaniu obowiązuje odczyt z tabeli; dodatkowe dpi nie zawsze wnosi zauważalną poprawę jakości, a zwiększa rozmiar danych.
- Odpowiedź "72 dpi" to częsty wybór z przyzwyczajenia (skojarzenie z grafiką ekranową lub dawnymi praktykami), jednak dla bardzo dużych formatów bywa to wartość zbyt wysoka i niepotrzebnie obciążająca produkcję.
- Odpowiedź "96 dpi" to kolejna wartość kojarzona z ekranami i ogólną "lepszą jakością", ale w druku wielkoformatowym prowadzi zwykle do nadmiernych plików bez realnej korzyści, jeśli wydruk ma być oglądany z większej odległości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest "na podstawie tabeli", nie zgaduj na pamięć. Najpierw identyfikujesz właściwy wiersz/kolumnę (format lub zakres formatów), a dopiero potem wybierasz dokładnie tę wartość, którą podaje tabela jako "optymalną".
