W tym zadaniu nie wykonuje się obliczeń – sprawdzana jest umiejętność poprawnego odczytu danych technologicznych z tabeli. Współczynnik tarcia μ jest wielkością bezwymiarową opisującą opór tarcia pomiędzy powierzchniami stykającymi się. Jego wartość zależy m.in. od:
- pary materiałowej (tu: stal–stal),
- rodzaju i obecności środka smarnego (tu: olej maszynowy),
- warunków procesu (tu: demontaż połączenia wtłaczanego),
- stanu powierzchni (chropowatość, czystość), nacisku i temperatury.
Aby rozwiązać zadanie, należy w tabeli odnaleźć część dotyczącą połączeń wtłaczanych podczas demontażu (często jest to osobna kolumna/sekcja niż dla montażu). Następnie wybiera się wiersz odpowiadający materiałom części łączonych: stal–stal i kolumnę odpowiadającą zastosowanemu olejowi maszynowemu. Wartość na przecięciu tych opisów jest szukaną odpowiedzią, czyli 0,20.
Pozostałe wartości są typowymi "pułapkami" testowymi: mogą odpowiadać innemu smarowaniu, innemu materiałowi, innej fazie procesu (montaż zamiast demontażu) albo po prostu są wartościami z sąsiednich pól tabeli. Najczęstszy błąd to odczyt z niewłaściwej sekcji (np. "montaż") lub przesunięcie o jedną kolumnę, dlatego przed wyborem liczby warto jeszcze raz sprawdzić nagłówki tabeli: demontaż, stal–stal i olej maszynowy.
W praktyce warsztatowej poprawny dobór μ ma znaczenie przy szacowaniu sił potrzebnych do wyciskania i ściągania elementów (prasa, ściągacz), doborze smarowania oraz ograniczeniu ryzyka uszkodzenia powierzchni współpracujących.
