To zadanie ma charakter normatywno-obmiarowy: nie wyprowadza się tu zużycia "z geometrii", tylko korzysta z tablicy 0111, w której podano nakłady materiałów (w tym krawędziaków) dla określonego rodzaju robót i technologii.
Poprawna metodyka jest zawsze podobna:
- Krok 1: identyfikacja właściwego wiersza/pozycji w tablicy 0111 dla podbudowy z gruntu stabilizowanego cementem wykonywanej mieszarkami doczepnymi.
- Krok 2: odczytanie nakładu materiałowego krawędziaków iglastych kl. II w jednostce przyjętej w tablicy (tablice często podają nakłady na określoną jednostkę obmiaru, np. na 100 m2 lub inną jednostkę).
- Krok 3: przeliczenie nakładu na rzeczywisty obmiar: powierzchnię 1000 m2 oraz warunek grubości 15 cm, zgodnie z tym, jak tablica definiuje jednostkę (czy grubość jest wprost w pozycji, czy wymaga przeliczenia do jednostki z tablicy).
- Krok 4: uwzględnienie założenia jednokrotnego wykorzystania. Oznacza ono, że przyjmujemy zużycie jak dla elementów, które nie będą użyte ponownie, więc nie redukujemy nakładu współczynnikiem wielokrotności użycia.
Odpowiedź "5,80" jest zgodna z wynikiem otrzymanym po zastosowaniu normy z tablicy i przeliczeniu jej na podany obmiar robót. Pozostałe propozycje są typowe dla błędów przeliczeniowych: zaniżenie o rząd wielkości (np. błędne podzielenie przez 10 lub 100), przyjęcie niewłaściwej jednostki obmiaru z tablicy albo przypadkowe "przepisanie" wartości pośredniej bez przeliczenia na 1000 m2.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest, by przed mnożeniem sprawdzić na jaką jednostkę podano nakład w tablicy oraz czy grubość warstwy jest już uwzględniona w danej pozycji. Dopiero wtedy wykonuje się proste działania arytmetyczne.
