W zadaniach kosztorysowych i normatywnych kluczowa jest zasada: nakład całkowity = nakład jednostkowy × ilość robót.
"Roboczogodzina (r-g)" to jednostka nakładu pracy ludzkiej. Tablice normatywne zwykle podają, ile r-g potrzeba na wykonanie 1 m² określonej okładziny przy podanych warunkach (tu: płytki 30 × 30 cm, metoda zwykła). Po odczytaniu właściwej pozycji z tablicy wykonuje się proste mnożenie przez 10 m².
Wynik 15,906 r-g oznacza, że norma jednostkowa wynosi 1,5906 r-g/m² (bo 15,906 ÷ 10 = 1,5906). To typowy tok rozumowania: najpierw upewnić się, że odczyt dotyczy dokładnie tych samych warunków technologicznych, a potem wykonać przeliczenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 159,060 r-g i 162,840 r-g są dziesięciokrotnie większe – to charakterystyczny skutek pomylenia skali (np. potraktowania normy już policzonej dla 10 m² jako jednostkowej albo przesunięcia przecinka).
- 16,284 r-g to wartość bliska, ale wskazuje na użycie innej normy jednostkowej (np. z innego wiersza tablicy: inny rozmiar płytek, inna metoda, inny zakres czynności) albo błąd w odczycie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy norma w tablicy jest podana na 1 m² oraz czy dotyczy robocizny (r-g), a nie pełnego kosztu. Następnie wykonaj mnożenie i kontrolę sensowności (czy wynik nie jest przypadkiem 10× większy/mniejszy).
