Tablica rutowania (RIB) pokazuje, jakie prefiksy sieciowe router potrafi osiągnąć oraz skąd pochodzą te informacje. W praktyce kluczowe jest rozpoznanie źródła trasy, bo od tego zależy diagnostyka: inaczej szuka się problemu, gdy nie działa protokół dynamiczny, a inaczej, gdy brakuje konfiguracji interfejsu lub trasy statycznej.
Protokoły routingu dynamicznego, takie jak OSPF, zostawiają w tablicy rutowania charakterystyczne oznaczenie przy wpisie trasy (kod źródła). Wpisy utworzone dzięki OSPF są więc rozpoznawalne po tym, że przy prefiksie widnieje informacja wskazująca OSPF. Natomiast trasy, które nie powstały w wyniku działania OSPF, będą miały inne pochodzenie, typowo:
- trasa bezpośrednio podłączona (wynikająca z adresacji interfejsu i stanu interfejsu),
- trasa statyczna (wprowadzona ręcznie przez administratora),
- trasa z innego protokołu routingu dynamicznego (jeśli taki jest włączony).
W zadaniu należy więc spojrzeć na rysunek z tablicą rutowania i wybrać tę sieć, przy której brakuje oznaczenia OSPF. Sieć 192.168.1.0/24 jest poprawna, ponieważ jej wpis w przedstawionej tablicy nie jest oznaczony jako pochodzący z OSPF, czyli nie został utworzony przez ten protokół.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo w tablicy na rysunku mają oznaczenie wskazujące, że zostały nauczone przez OSPF. Typowym błędem jest kierowanie się samą "klasą" adresów (np. 10.x.x.x vs 192.168.x.x) zamiast sprawdzenia kodu źródła przy wpisie. Na egzaminie zawsze analizuj: prefiks/maskę, kod źródła trasy, oraz (jeśli podane) next-hop i interfejs wyjściowy.
