Aby system prowadzenia i/lub sterowania pracą narzędzia działał poprawnie, komputer musi "znać" geometrię narzędzia oraz to, jak narzędzie jest podzielone na elementy robocze. Dlatego właściwy zestaw parametrów obejmuje:
- Odległość (przesunięcie) między anteną a osią symetrii maszyny – ten offset pozwala przeliczyć pozycję anteny na rzeczywistą pozycję linii pracy narzędzia. Bez tego tor przejazdu i prowadzenie mogą być przesunięte, co powoduje nakładki albo omijaki.
- Liczbę sekcji – system musi wiedzieć, ile niezależnych fragmentów roboczych może być włączanych/wyłączanych (np. belka opryskiwacza podzielona na sekcje).
- Szerokość roboczą każdej sekcji – umożliwia poprawne wyznaczanie pokrycia, granic pracy oraz precyzyjne sterowanie sekcjami (np. przy klinach, uwrociach).
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, bo skupiają się na parametrach ciągnika lub ogólnych gabarytach, które zwykle nie są kluczowe dla konfiguracji sekcji i geometrii narzędzia w terminalu:
- Wysokość i długość ciągnika nie opisują geometrii roboczej narzędzia dla potrzeb prowadzenia/sekcji.
- Rozstaw kół może mieć znaczenie w innych ustawieniach (np. ślady technologiczne), ale nie zastępuje offsetu anteny względem osi symetrii maszyny.
- Odległość zaczepu lub ogólna odległość anteny od narzędzia bez odniesienia do osi symetrii nie daje pełnej informacji potrzebnej do precyzyjnego prowadzenia i sterowania sekcjami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się słowa sekcje i szerokość każdej sekcji, zwykle chodzi o konfigurację narzędzia pod sterowanie sekcjami i wyliczanie pokrycia, a nie o wymiary ciągnika.
