Rozpuszczalność w zadaniu jest podana w formie wykresu i dotyczy masy substancji (w gramach), którą można rozpuścić w 100 g wody w określonej temperaturze. Aby poprawnie odpowiedzieć, wykonuje się trzy kroki:
- Odszukaj 293 K na osi temperatury (to ok. 20°C) i poprowadź pionową linię do krzywych substancji.
- Odczytaj wartość (g/100 g wody) dla każdej substancji w tej temperaturze.
- Porównaj z progiem: ma być "więcej niż 150 g", czyli wartość musi być ściśle większa od 150.
Odpowiedź "Cukier." jest zgodna z typowym przebiegiem krzywej rozpuszczalności cukru: w temperaturze zbliżonej do 293 K rozpuszcza się go na tyle dużo, że przekracza 150 g na 100 g wody. Pozostałe wskazane substancje na standardowych wykresach mają w tej temperaturze rozpuszczalność mniejszą od 150 g/100 g wody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku "> 150 g/100 g wody"?
- "Chlorek sodu." – jego rozpuszczalność w temperaturach pokojowych jest relatywnie mała i nie osiąga tak wysokich wartości, więc nie spełnia progu 150 g.
- "Jodek potasu." oraz "Octan sodu." – mogą być dość dobrze rozpuszczalne, ale w tym zadaniu decyduje konkretny odczyt z wykresu dla 293 K i porównanie z 150 g; jeśli krzywe są poniżej tej wartości, odpowiedzi są błędne.
Na egzaminie zwróć uwagę na typowe pułapki: nie pomyl skali osi (czy to na pewno "na 100 g wody"), nie pomyl temperatury oraz pamiętaj, że "więcej niż 150" oznacza wartość większą, a nie równą 150.
