Rozpoznanie rodzaju umowy o pracę w praktyce polega na znalezieniu w dokumencie tych zapisów, które najmocniej odróżniają poszczególne typy umów. Najczęściej są to postanowienia o czasie trwania i o celu zawarcia umowy.
Odpowiedź "Na czas określony" jest właściwa wtedy, gdy z fragmentu umowy wynika, że stosunek pracy ma trwać tylko przez z góry ustalony okres. W praktyce spotyka się to jako wskazanie konkretnej daty końcowej (dzień, miesiąc, rok) albo zapis w rodzaju "umowa zostaje zawarta na okres …". Kluczowe jest to, że z treści dokumentu da się odczytać, że umowa zakończy się z upływem czasu, bez potrzeby podejmowania dodatkowych działań, o ile strony nie postanowią inaczej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują w takiej sytuacji?
- "Na okres próbny" dotyczy umowy, której celem jest sprawdzenie pracownika i która co do zasady jest zawierana na krótki, testowy czas. W dokumencie zwykle pojawiają się sformułowania jednoznacznie wskazujące "okres próbny". Sam fakt, że umowa ma określony czas trwania, nie wystarcza do uznania jej za próbną.
- "Na zastępstwo" (w sensie potocznym) wiąże się z celem zastąpienia nieobecnego pracownika. Aby tę sytuację rozpoznać, w treści umowy powinien pojawić się wyraźny element celu: zastępowanie konkretnej osoby lub praca na czas jej nieobecności. Bez takiej informacji nie należy wybierać tej odpowiedzi.
- "Na czas nieokreślony" oznacza brak z góry ustalonej daty zakończenia. Jeżeli fragment umowy pozwala wskazać koniec jej obowiązywania (data końcowa lub okres), to nie jest to umowa na czas nieokreślony.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj w tekście umowy informacji o końcu trwania (data/okres). Dopiero potem sprawdź, czy pojawia się sformułowanie o okresie próbnym albo o zastępstwie. To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z samego skojarzenia nazw.
