W systemie prawa pracy i bezpieczeństwa pracy obowiązuje hierarchia aktów prawnych: akty niższego rzędu muszą być zgodne z aktami wyższego rzędu. Na szczycie znajdują się przepisy konstytucyjne dotyczące źródeł prawa, niżej ustawy (w tym Kodeks pracy), a dopiero potem rozporządzenia wykonawcze, które doprecyzowują wymagania.
Odpowiedź "ogólne przepisy bhp są aktami wykonawczymi do Kodeksu pracy" jest prawdziwa, ponieważ "ogólne przepisy BHP" funkcjonują jako rozporządzenie wykonawcze. Taki akt nie tworzy nowych, niezależnych zasad "ponad ustawą", tylko konkretyzuje obowiązki wynikające z Kodeksu pracy i wydawany jest na podstawie upoważnienia ustawowego.
Pozostałe stwierdzenia są nieprawdziwe:
- "Kodeks pracy musi być zgodny z regulaminem pracy" – to odwraca zależność. Regulamin pracy jest aktem zakładowym (niższego rzędu) i nie może być sprzeczny z Kodeksem pracy.
- "Konstytucja RP reguluje tylko sprawy związane z prawną ochroną pracy" – Konstytucja określa m.in. zasady źródeł prawa oraz różne prawa i wolności, nie ogranicza się wyłącznie do ochrony pracy.
- "Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy jest aktem nadrzędnym w stosunku do Kodeksu pracy" – jest to ustawa dotycząca organu nadzoru; nie ma rangi nadrzędnej wobec Kodeksu pracy tylko dlatego, że dotyczy kontroli.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: im bardziej "zakładowy" dokument, tym bardziej musi pasować do aktów powszechnych (Konstytucja → ustawy → rozporządzenia → układy → regulaminy).
