W części graficznej harmonogramu ogólnego (najczęściej w formie wykresu Gantta) każda czynność ma przypisany przedział czasu trwania przedstawiony jako pasek na osi czasu. Kluczowe jest rozróżnienie dwóch sytuacji:
- Roboty równoległe – gdy paski dwóch czynności zachodzą na siebie w czasie (występuje wspólny okres realizacji).
- Roboty następujące po sobie – gdy jeden pasek zaczyna się dopiero po zakończeniu drugiego (brak wspólnego odcinka czasu).
Stwierdzenie "ściany zewnętrzne i wewnętrzne piwnic będą wykonywane równolegle" jest zgodne z harmonogramem wtedy, gdy na wykresie widać, że wykonanie obu rodzajów ścian w piwnicy ma zaplanowane terminy częściowo wspólne. W praktyce budowy bywa to uzasadnione organizacyjnie (różne brygady, różne fronty robót), ale o poprawności odpowiedzi przesądza wyłącznie zapis harmonogramu.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" w zadaniach z odczytu harmonogramu:
- Teza o tym, że "najdłużej będzie trwało wykonywanie ścian poddasza" wymaga porównania faktycznej długości pasków przy zachowaniu tej samej skali czasu; często myli się tu wrażenie długości z rzeczywistymi datami granicznymi.
- Teza, że "drobne prace wykończeniowe rozpoczną się po montażu stolarki okiennej" dotyczy zależności "po" (brak nakładania). W harmonogramach wykończenie bywa prowadzone etapami i może zaczynać się wcześniej w części pomieszczeń, więc konieczne jest sprawdzenie, czy rzeczywiście nie ma nakładania w czasie.
- Teza o równoległości "stropu pierwszej kondygnacji" i "ścian poddasza" wymaga sprawdzenia, czy paski tych robót się pokrywają. Częstym błędem jest automatyczne zakładanie, że elementy stanu surowego zawsze idą sekwencyjnie, bez odczytu z wykresu.
Na egzaminie warto przy każdym stwierdzeniu wykonać tę samą procedurę: odszukać dwie czynności na harmonogramie, porównać ich początki i końce oraz ocenić, czy jest wspólny fragment czasu (równoległość) czy nie (następstwo).