W rachunkowości, ustalając przychód ze sprzedaży na podstawie faktury, należy oddzielić część stanowiącą wynagrodzenie sprzedawcy od części, która jest jedynie kwotą pobraną "w imieniu" budżetu państwa.
Na fakturze sprzedaży występują zwykle trzy kluczowe wartości:
- wartość netto – ekonomiczna wartość sprzedaży towaru/usługi, czyli to, co stanowi przychód sprzedawcy,
- podatek – kwota podatku należnego, która nie jest przychodem, tylko zobowiązaniem/rozrachunkiem,
- wartość brutto – suma netto i podatku, czyli kwota do zapłaty przez nabywcę.
W tym zadaniu prawidłowy przychód to 1 000 zł, ponieważ odpowiada wartości netto sprzedaży sera żółtego. Kwota 1 070 zł jest kwotą brutto (netto powiększone o podatek), więc nie może być przychodem – zawiera element, który nie zwiększa wyniku finansowego jednostki.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo:
- 200 zł może odpowiadać np. cenie jednostkowej, części pozycji lub innej wartości z dokumentu, ale nie pełnemu przychodowi ze sprzedaży towaru,
- 70 zł to typowy "kandydat" na kwotę podatku; wybór tej wartości wynika z pomylenia składnika rozliczeniowego z przychodem,
- 1 070 zł to częsty błąd polegający na utożsamieniu kwoty "do zapłaty" z przychodem – w ewidencji przychodów ujmuje się jednak wartość netto.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przychodu sprzedawcy, w pierwszej kolejności szukaj na fakturze wartości netto sprzedaży danej pozycji (lub sumy pozycji), a dopiero potem sprawdzaj, czy dokument zawiera rabaty lub dodatkowe koszty, które mogłyby zmienić podstawę.
