Przeciętny stan zatrudnienia to miara opisująca, ilu pracowników (lub etatów) przeciętnie było zatrudnionych w danym okresie. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej oblicza się go na podstawie danych okresowych (np. miesięcznych) podanych w tabeli/na ilustracji.
Idea obliczeń jest stała:
- odczytujesz wszystkie wartości zatrudnienia z podanych okresów w 2020 r.,
- sumujesz je,
- dzielisz przez liczbę okresów (np. 12 miesięcy), otrzymując średnią arytmetyczną.
Jeżeli dane są podane w innej postaci (np. stany na początek i koniec miesiąca, albo w ujęciu kwartalnym), kluczowe jest zastosowanie dokładnie tej metody uśredniania, której wymagają przedstawione dane. To właśnie wybór właściwego "mianownika" (liczby okresów) i kompletne ujęcie wszystkich wartości najczęściej decydują o poprawności wyniku.
W tym zadaniu poprawny rachunek prowadzi do wyniku 20 pracowników.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wyniki 19, 21 i 22 pracowników zwykle pojawiają się, gdy:
- pominie się część okresów lub użyje złej liczby okresów do dzielenia (np. 11 zamiast 12),
- popełni się błąd w sumowaniu kilku wartości,
- zastosuje się inną metodę niż wynika to z formy danych (np. potraktuje się dane jak miesięczne, choć są kwartalne, lub odwrotnie).
Wskazówka egzaminacyjna: przed dzieleniem zawsze sprawdź, ile dokładnie wartości wchodzi do średniej i czy obejmują cały rok 2020. Dopiero potem wykonuj działania arytmetyczne i kontrolnie oceń, czy wynik jest "w środku" obserwowanych wartości (co często pomaga wychwycić oczywiste pomyłki).
