Zadanie sprawdza umiejętność przypisania kodów atrybutów do punktu granicznego na podstawie opisu. W praktyce (np. przy aktualizacji danych katastralnych) punkt graniczny nie jest tylko "współrzędnymi" – musi mieć również poprawnie uzupełnione atrybuty, które opisują m.in. pochodzenie danych, dokładność i sposób utrwalenia w terenie.
W treści podano trzy kluczowe przesłanki:
- Źródło punktu: "pochodzący z zatwierdzonego projektu podziału nieruchomości". To cecha wskazująca, z jakiego opracowania/dokumentu wynikają dane punktu, więc determinuje dobór kodu ZRD w słowniku (należy znaleźć opis odpowiadający projektowi podziału zatwierdzonemu decyzją).
- Dokładność/błąd położenia: "błąd położenia względem osnowy geodezyjnej 1 klasy wynosi 0,08 m". Taka informacja jest typowo kodowana atrybutem jakości/dokładności, więc determinuje dobór kodu BPP zgodnie z progami opisanymi w liście wartości (nie wybiera się "na oko", tylko według przedziałów z tabeli).
- Stabilizacja: "stabilizowanego betonowym granicznikiem". To jednoznacznie odnosi się do rodzaju znaku/elementu stabilizującego i determinuje kod STB (należy dopasować opis do betonowego granicznika, a nie np. do palika czy znaku nietrwałego).
Poprawny zestaw "ZRD - 5, BPP - 1, STB - 3" jest tym, który jednocześnie spełnia wszystkie trzy warunki: właściwe pochodzenie (projekt podziału), właściwy przedział błędu (0,08 m względem osnowy 1 klasy) oraz właściwy rodzaj stabilizacji (betonowy granicznik).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ każda z nich co najmniej jeden atrybut ma niedopasowany do opisu punktu: albo przypisuje inne źródło danych (zły ZRD), albo inny poziom dokładności (zły BPP dla 0,08 m), albo inny sposób stabilizacji (zły STB, gdy opis wskazuje betonowy granicznik). Na egzaminie warto czytać warunki "blokami": (1) źródło, (2) dokładność, (3) stabilizacja, i dopiero wtedy mapować na kody.
