"Kierunkowe przemieszczenia poziome" punktu to składowe wektora przesunięcia w osiach układu współrzędnych. W praktyce monitoringu geodezyjnego porównuje się współrzędne tego samego punktu wyznaczone w dwóch momentach (epokach) i wyznacza przyrosty.
Stosuje się prostą zależność:
ΔX = X(II) − X(I)
ΔY = Y(II) − Y(I)
Kluczowe są trzy elementy:
- Właściwy odczyt danych z tabeli dla punktu nr 32 (łatwo pomylić wiersz lub kolumnę epoki).
- Stała kolejność odejmowania (zwykle "epoka późniejsza minus wcześniejsza"). Odwrócenie kolejności zmienia znaki obu składowych.
- Jednostki: jeśli w tabeli są metry, wynik pozostaje w metrach; jeśli pojawiają się centymetry, trzeba konsekwentnie przeliczyć. Typowy zapis w zadaniach egzaminacyjnych to metry z dokładnością do milimetra (0,001 m).
Odpowiedź "ΔX = 0,066 m; ΔY = -0,017 m" odpowiada sytuacji, w której współrzędna X wzrosła o 0,066 m, a współrzędna Y zmalała o 0,017 m pomiędzy epokami. Warianty z przeciwnymi znakami reprezentują ten sam moduł różnic, ale policzony w odwrotnej kolejności (błąd znaku). Warianty podane w centymetrach wprowadzają dodatkowe ryzyko niespójnych jednostek; nawet gdy przeliczenie byłoby możliwe, w tym zadaniu wymagany jest spójny zapis zgodny z formatem wyników w metrach.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu szybko sprawdź sens znaku, porównując, czy X w drugiej epce jest większe/mniejsze niż w pierwszej, i analogicznie dla Y.
