KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 12.
Na podstawie zestawienia asortymentu drewna konstrukcyjnego więźby krokwiowo-jętkowej określ łączną objętość drewna potrzebnego do jej wykonania.
Ilustracja przedstawia tabelę zestawienia asortymentu drewna konstrukcyjnego, która jest częścią pytania egzaminacyjnego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć łączną objętość drewna z zestawienia, dla każdej pozycji oblicza się: V = (a × b) × L × ilość, gdzie a i b to wymiary przekroju po przeliczeniu na metry. Następnie sumuje się objętości wszystkich elementów więźby. Otrzymany wynik to 2,566 m3.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu korzysta się z zestawienia asortymentu drewna (zwykle tabela). Każda pozycja opisuje element o określonym przekroju (np. a×b), długości L oraz liczbie sztuk. Ponieważ elementy mają kształt pryzmatów, ich objętość liczymy ze wzoru:

V = P × L, gdzie P = a × b (pole przekroju), a następnie uwzględniamy ilość sztuk:
Vpozycji = (a × b) × L × n.

Kluczowe kroki:

  • Konwersja jednostek – wymiary przekroju podane w mm lub cm trzeba zamienić na metry (np. 5 cm = 0,05 m). Jeśli tego nie zrobisz, wynik będzie błędny o duży współczynnik.
  • Objętość każdej pozycji – liczysz osobno dla każdej grupy elementów o tym samym przekroju i długości.
  • Uwzględnienie liczby sztuk – mnożysz przez n, bo zestawienie dotyczy wielu identycznych elementów.
  • Sumowanie – dodajesz wszystkie Vpozycji, otrzymując łączną kubaturę drewna potrzebną do wykonania więźby.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź 2,566 m3?
Jest to wartość będąca sumą objętości wszystkich pozycji w zestawieniu po prawidłowym przeliczeniu przekrojów na metry i uwzględnieniu ilości sztuk.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 2,135 m3 – typowy skutek pominięcia części pozycji albo błędu w konwersji jednostek dla jednego z elementów.
  • 2,401 m3 – często wynika z nieuwzględnienia liczby sztuk w jednej pozycji lub z zaokrągleń wykonanych zbyt wcześnie.
  • 0,596 m3 – wartość podejrzanie mała jak na pełne zestawienie; zwykle odpowiada policzeniu tylko wybranej pozycji (np. jednego typu elementu) zamiast sumy wszystkich.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu każdej pozycji zapisuj jednostki (m, m2, m3) oraz rób kontrolę "na zdrowy rozsądek" – jedna pomyłka w mm↔m potrafi zmienić wynik wielokrotnie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Objętość liczysz jako V = a × b × L, gdzie a i b to boki przekroju, a L to długość. Najpierw przelicz a, b i L na metry, wtedy wynik wyjdzie w m3. Jeśli w zestawieniu jest kilka sztuk, pomnóż jeszcze przez liczbę elementów.
Bo m3 powstaje z metrów: m × m × m. Jeśli użyjesz cm lub mm bez konwersji, dostaniesz wynik w innej jednostce (np. cm3) i po przepisaniu jako m3 będzie on błędny o bardzo duży współczynnik. To najczęstsze źródło pomyłek.
To tabela/wykaz elementów materiałowych potrzebnych do wykonania konstrukcji. Zwykle zawiera przekrój (np. a×b), długość, liczbę sztuk i czasem nazwę elementu. Na jego podstawie wykonuje się obmiar: liczy się objętość każdej pozycji i sumuje do wartości łącznej.
Najczęstsze błędy to: pominięcie jednej pozycji, przepisanie złej długości, nieuwzględnienie ilości sztuk oraz zaokrąglanie wyników cząstkowych zbyt wcześnie. Pomaga prowadzenie obliczeń w kolumnach: pole przekroju, objętość 1 sztuki, objętość pozycji, suma narastająco.
Wykonaj kontrolę "rzędu wielkości": oszacuj typowe przekroje i długości oraz liczbę elementów. Jeśli wynik jest podejrzanie mały (np. poniżej 1 m3) albo bardzo duży, wróć do jednostek i sprawdź, czy a i b na pewno są w metrach oraz czy nie pominąłeś mnożenia przez liczbę sztuk.
Zawsze wtedy, gdy w tabeli podano liczbę jednakowych elementów (np. kilka krokwi o tym samym przekroju i długości). Najpierw liczysz objętość jednej sztuki, potem Vpozycji = Vsztuki × n. Dopiero na końcu sumujesz wszystkie pozycje, aby uzyskać łączną objętość drewna.
Najbezpieczniej stosować tabelę obliczeń: dla każdej pozycji wpisz a, b, L, n, następnie policz pole przekroju i objętość pozycji. Dodawaj wartości w sposób narastający (suma po każdej linii). Na końcu porównaj liczbę policzonych pozycji z liczbą pozycji w zestawieniu.
Lepiej unikać zaokrąglania w trakcie, bo błąd narasta przy wielu pozycjach. Przechowuj kilka miejsc po przecinku w polu przekroju i objętości pozycji, a zaokrąglij dopiero wynik końcowy zgodnie z poleceniem lub typową praktyką egzaminacyjną (np. do 0,001 m3, jeśli tak wynika z odpowiedzi).
m3 jest wygodne do rozliczeń i logistyki, bo opisuje faktyczną "kubaturę" materiału: ile zajmuje objętości i ile trzeba dostarczyć. W praktyce budowlanej w m3 rozlicza się m.in. beton, kruszywa czy drewno konstrukcyjne. Dzięki temu łatwiej porównać zapotrzebowanie z dostawą.
Ćwicz schemat: konwersja jednostek → pole przekroju → objętość 1 sztuki → mnożenie przez ilość → suma. Rozwiązuj zadania z tabelami materiałów i zapisuj jednostki przy każdym kroku. Warto też trenować szybkie przeliczanie mm i cm na m oraz kontrolę błędów na końcu.
info

Statystycznie 47% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby wyznaczyć łączną objętość drewna z zestawienia, dla każdej pozycji oblicza się: V = (a × b) × L × ilość, gdzie a i b to wymiary przekroju po przeliczeniu na metry.

Źródła:

  • Wikipedia (PL), "Objętość" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Obj%C4%99to%C5%9B%C4%87 (dostęp: 2026-02-18)
  • Wikipedia (PL), "Prostopadłościan" (zależności pól i objętości brył) – https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostopad%C5%82o%C5%9Bcian (dostęp: 2026-02-18)
  • Wikipedia (PL), "Metr sześcienny" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Metr_szescienny (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z obmiaru robót budowlanych (zestawienia materiałów, przedmiary)
  • Ćwiczenia rachunkowe z geometrii praktycznej: pola przekrojów i objętości
  • Przykładowe arkusze egzaminacyjne dotyczące obmiaru i zużycia materiałów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego