KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 25.
Na podstawie zestawienia planowanego i wykorzystanego urlopu wypoczynkowego przez Jana Głowackiego w roku 2017 ustal liczbę dni urlopu do przeniesienia na rok 2018.
Ilustracja przedstawia tabelę z zestawieniem planowanego i wykorzystanego urlopu wypoczynkowego przez Jana Głowackiego w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby ustalić urlop do przeniesienia na kolejny rok, porównuje się liczbę dni urlopu zaplanowanych i faktycznie wykorzystanych w danym roku. Różnica (część niewykorzystana) stanowi urlop zaległy do przeniesienia. Z przedstawionego zestawienia wynika, że pozostają 2 dni.

Pełne wyjaśnienie:

Urlop do przeniesienia na kolejny rok (tzw. urlop zaległy) to ta część urlopu wypoczynkowego, która w danym roku nie została wykorzystana. W zadaniu punkt wyjścia stanowi zestawienie planowanego i wykorzystanego urlopu pracownika w roku 2017.

Aby poprawnie obliczyć liczbę dni do przeniesienia, należy wykonać prostą procedurę:

  • Krok 1: odczytać z zestawienia liczbę dni urlopu zaplanowanych na 2017 r.
  • Krok 2: odczytać liczbę dni urlopu faktycznie wykorzystanych w 2017 r.
  • Krok 3: obliczyć różnicę: planowany – wykorzystany. Wynik dodatni to liczba dni niewykorzystanych, które przechodzą na następny rok.

Z danych w zestawieniu wynika, że różnica pomiędzy zaplanowanym a wykorzystanym urlopem wynosi 2 dni, więc tyle dni należy przenieść na rok 2018.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 4 dni – to typowy błąd wynikający z nieuważnego odczytu tabeli lub pominięcia jednej z pozycji wykorzystania.
  • 22 dni – ta wartość często kojarzy się z rocznym wymiarem urlopu, ale zadanie nie pyta o wymiar przysługujący, tylko o niewykorzystaną część wynikającą z porównania planu i wykonania.
  • 24 dni – analogicznie, może wyglądać wiarygodnie jako "większa pula", lecz nie wynika z różnicy w zestawieniu; to raczej efekt zgadywania lub mylenia danych.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach zawsze szukaj w tabeli dwóch liczb dotyczących tego samego okresu (tu: 2017) i tego samego pracownika, a dopiero potem wykonuj obliczenie. Unikniesz wtedy przenoszenia wartości "z pamięci" (np. 22 dni) zamiast wyniku z dokumentu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To niewykorzystana część urlopu wypoczynkowego z danego roku, która pozostaje pracownikowi i przechodzi na następny rok. W praktyce ustala się ją przez porównanie liczby dni zaplanowanych (lub przysługujących) z liczbą dni faktycznie wykorzystanych w tym samym roku.
Najpierw odczytaj z tabeli liczbę dni planowanych na dany rok oraz liczbę dni wykorzystanych w tym roku. Następnie policz różnicę: planowany minus wykorzystany. Wynik dodatni to liczba dni niewykorzystanych, czyli do przeniesienia na kolejny rok.
Pytanie dotyczy nie tego, ile urlopu przysługuje w roku, lecz ile zostało niewykorzystane po porównaniu planu i faktycznego wykorzystania. Roczny wymiar jest tylko punktem wyjścia; kluczowe jest rozliczenie tego, co rzeczywiście wykorzystano.
Kluczowe są dwie liczby dla tego samego pracownika i roku: planowany urlop oraz wykorzystany urlop. Jeśli tabela ma kilka pozycji wykorzystania w roku, trzeba zsumować wszystkie wykorzystane dni, a dopiero potem porównać z planem.
Zwykle wystarczy odczyt danych z dokumentu i proste obliczenie. Jednak znajomość pojęć kadrowych pomaga zrozumieć, że szukamy różnicy (części niewykorzystanej), a nie wartości planu czy "typowego" wymiaru. To ogranicza ryzyko błędów.
Najczęstsze błędy to: pominięcie jednej pozycji wykorzystania w tabeli, odjęcie w złej kolejności (wykorzystany–planowany), przepisanie liczby planowanych dni jako wyniku oraz wybór "znanej" liczby (np. 22) zamiast wyniku z dokumentu.
W rozliczeniu rocznym za niewykorzystany uznaje się urlop, którego pracownik nie wykorzystał do końca danego roku, mimo że był zaplanowany lub przysługiwał. W ewidencji na koniec roku widać to jako dodatnią różnicę między pulą a faktycznym wykorzystaniem.
Tak. Jeśli pracownik wykorzystał cały zaplanowany/przysługujący urlop w danym roku, różnica plan–wykorzystanie wynosi 0 i nie ma dni do przeniesienia. W zadaniach egzaminacyjnych należy to sprawdzić obliczeniem, a nie zakładać z góry.
Wynik powinien być liczbą nieujemną i nie może przekraczać liczby dni urlopu, które były planowane/przysługiwały w roku. Jeśli wychodzi wynik większy od planu albo ujemny, to znak, że pomylono dane, zsumowano je błędnie albo odjęto w złej kolejności.
Ćwicz czytanie tabel i zestawień kadrowych: plan urlopów, wykorzystanie, absencje. Rób zadania na różnice i sumowanie pozycji z dokumentu. Ustal sobie schemat: odczyt danych → weryfikacja, czy dotyczą tego samego roku → obliczenie → kontrola logiczna wyniku.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 70% zdających egzamin. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Aby ustalić urlop do przeniesienia na kolejny rok, porównuje się liczbę dni urlopu zaplanowanych i faktycznie wykorzystanych w danym roku."

Materiały:

  • Podręcznik/kompendium z kadr i płac dla poziomu technika ekonomisty (dział: urlopy wypoczynkowe)
  • Ćwiczenia z interpretacji dokumentów kadrowych (tabele: plan vs wykonanie)
  • Zadania egzaminacyjne EKA.4 z obszaru ewidencji i rozliczania absencji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego