W tego typu zadaniach kluczowe jest rozróżnienie dwóch elementów: wymaganej dawki na powierzchnię (420 kg/ha) oraz warunku pracy (prędkość 2 m/s). Rozsiewacz dawkuje materiał poprzez określone ustawienie (tu: pozycja szczeliny wylotowej), a rzeczywista dawka na 1 ha zależy od tego ustawienia oraz od prędkości przejazdu.
Dlatego nie wybiera się nastawy "na oko". Postępuje się według danych producenta: w tabeli nastaw wyszukuje się kombinację odpowiadającą zadanym parametrom. Dla prędkości 2 m/s odnajduje się w tabeli pozycję odpowiadającą dawce 420 kg/ha. Z odczytu wynika, że wymagana jest pozycja szczeliny wylotowej 8.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda inna pozycja szczeliny wylotowej oznacza inny przekrój otworu, a więc inny strumień wysiewanego materiału. Przy tej samej prędkości jazdy prowadzi to do innej dawki w kg/ha. Typowym błędem jest nieuwzględnienie prędkości (odczyt z niewłaściwej kolumny) albo pomylenie jednostek prędkości, co skutkuje wyborem nastawy odpowiadającej innym warunkom pracy.
W praktyce rolniczej taki odczyt służy do szybkiego przygotowania maszyny przed pracą. Następnie, jeśli wymagana jest wysoka dokładność, wykonuje się próbę kręconą/kalibrację, aby potwierdzić dawkę w realnych warunkach (wilgotność materiału, granulacja, poślizg kół itp.).
