Na szablonie (wykroju roboczym) umieszcza się zestaw podstawowych oznaczeń technologicznych, które są niezbędne, aby poprawnie przenieść kształt elementu na materiał i następnie go zmontować. Poza nazwą i numerem części składowej oraz rozmiarem, kluczowym oznaczeniem jest nitka prosta, czyli kierunek osnowy tkaniny.
Odpowiedź "nitkę prostą." jest poprawna, ponieważ oznaczenie kierunku osnowy decyduje o tym, jak element ma leżeć na materiale podczas krojenia. Prawidłowe ustawienie wykroju względem osnowy wpływa na:
- rozciągliwość i stabilność elementu,
- układanie się tkaniny (spadek),
- ryzyko skręcania lub przekoszenia szwów,
- zgodność efektu wizualnego z projektem.
Na ilustracji odpowiada temu typowy znak: linia zakończona z obu stron grotami strzałek.Odpowiedź "punkty montażowe." jest nieprawidłowa, bo znaki montażowe (np. nacięcia) są ważne, ale pytanie dotyczy podstawowego, stałego oznaczenia uzupełniającego nazwę/numer i rozmiar; ponadto punkty montażowe nie są pojedynczą, uniwersalną informacją jak kierunek osnowy.
Odpowiedź "podstawowe linie konstrukcyjne." jest nieprawidłowa, ponieważ linie konstrukcyjne odnoszą się do etapu opracowania konstrukcji i modelowania, a nie do standardowego zestawu oznaczeń, które muszą znaleźć się na gotowym szablonie wykrojowym do krojenia.
Odpowiedź "krawędzie narażone na uszkodzenie." także jest nieprawidłowa: nie jest to typowe oznaczenie wykroju roboczego. Pojęcie to może pojawiać się przy ocenie jakości wyrobu lub technologii wykończenia, ale nie zastępuje obowiązkowego oznaczenia kierunku nitki prostej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku szablonu widzisz długą linię ze strzałkami na obu końcach, niemal zawsze oznacza to nitkę prostą (kierunek osnowy) i służy do prawidłowego ułożenia elementu na tkaninie.