W zadaniach tego typu kluczowe jest odczytanie geometrii przekroju przedstawionego na rysunku. Sama informacja o spadku 2,0% mówi, jak stroma jest powierzchnia jezdni w poprzek, ale nie przesądza jeszcze, czy spadek jest jednostronny czy dwustronny.
Pochylenie dwustronne (daszkowe) rozpoznaje się po tym, że przekrój ma najwyższy punkt w osi (lub w pobliżu osi), a woda spływa w dwóch kierunkach – na lewą i prawą stronę. Na rysunkach zwykle widać to jako strzałki spadku skierowane od środka ku krawędziom albo jako rzędne wskazujące, że środek jest wyżej niż obie krawędzie. Pochylenie jednostronne byłoby wtedy, gdy cała jezdnia "przechyla się" w jedną stronę (strzałki spadku w jednym kierunku, jedna krawędź wyraźnie niżej od drugiej).
Szerokość jezdni ustala się przez odczyt wymiarów liniowych na przekroju: zwykle jest to odległość między krawędziami jezdni (np. od krawężnika do krawężnika lub od krawędzi nawierzchni do krawędzi nawierzchni – zależnie od oznaczeń). Jeśli rysunek podaje kilka odcinków cząstkowych, należy je zsumować, zachowując spójność z opisem elementów przekroju.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z pochyleniem jednostronnym nie pasują do przekroju "z daszkiem" – to typowa pomyłka wynikająca z nieuwzględnienia kierunku spływu na obie strony.
- Warianty z szerokością 5,02 m wskazują na błędny odczyt wymiaru (np. wzięcie jednego z odcinków pomocniczych zamiast całej szerokości) albo pomyłkę skali/zaokrąglenia.
Na egzaminie warto najpierw odpowiedzieć na pytanie: "Gdzie jest najwyższy punkt przekroju?", a dopiero potem przejść do odczytu szerokości z linii wymiarowych.
