W przyrządach optycznych kolimator jest zespołem optycznym, którego zadaniem jest uzyskanie wiązki promieni równoległych albo zapewnienie warunków obrazowania odpowiadających "obiektowi w nieskończoności". W praktyce wykorzystuje się go m.in. w układach pomiarowych i regulacyjnych: ułatwia ustawienie osi optycznej, sprawdzenie zbieżności/rozbieżności wiązki oraz kalibrację elementów toru optycznego.
Odpowiedź "kolimator" jest właściwa, gdy element oznaczony literą K na schemacie odpowiada zespołowi kolimującemu (typowo z obiektywem i szczeliną/znakiem w ognisku lub z odpowiednim układem soczewek), czyli pracuje tak, by na wyjściu uzyskać promienie równoległe.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do tej funkcji:
- "kondensor" to element toru oświetlającego, którego rola polega na skupieniu światła na preparacie/obiekcie lub na przysłonie; nie jest to typowy element "ustawiający" wiązkę na równoległą w sensie kolimatora.
- "klin optyczny" (pryzmatyczny klin) służy głównie do niewielkiego odchylania wiązki, kompensacji lub korekcji, a nie do kolimacji. Jego symbolika i zastosowanie na schemacie są inne niż dla zespołu soczewek kolimujących.
- "okular Keplera" to element obserwacyjny lunety/mikroskopu, znajdujący się po stronie oka i związany z powiększaniem obrazu pośredniego. Sam okular nie pełni typowo roli źródła wiązki równoległej w torze wejściowym przyrządu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach warto najpierw ustalić, czy oznaczony element należy do toru oświetlającego czy obserwacyjnego, a potem powiązać jego położenie z funkcją (skupianie światła, odchylanie, powiększanie, kolimacja).
