W oparzeniu I stopnia (zaczerwienienie, ból, bez pęcherzy) podstawowym celem pierwszej pomocy jest przerwanie działania czynnika, następnie schłodzenie miejsca urazu oraz ochrona uszkodzonej skóry przed zabrudzeniem i zakażeniem. W praktyce, gdy po schłodzeniu trzeba zabezpieczyć miejsce urazu, stosuje się jałowy opatrunek – najczęściej wykonywany z jałowej gazy.
Odpowiedź "gazy" jest poprawna, bo gaza (w wersji jałowej) jest standardowym materiałem opatrunkowym przeznaczonym do bezpośredniego kontaktu z uszkodzoną skórą. Daje możliwość osłonięcia miejsca oparzenia i ograniczenia ryzyka zanieczyszczenia.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w kontekście "jałowego opatrunku" na oparzenie I stopnia?
- "ligniny" – lignina bywa używana jako materiał chłonny, ale sama w sobie nie jest typowym jałowym opatrunkiem kontaktowym na oparzenia; może też pozostawiać drobne włókna i nie spełniać wymagań opatrunku jałowego.
- "moltoprenu" – to materiał piankowy, niebędący standardowym jałowym materiałem opatrunkowym do bezpośredniego zabezpieczenia oparzeń w pierwszej pomocy.
- "waty" – wata łatwo zostawia włókna, może przywierać do powierzchni skóry i nie jest zalecana jako jałowy materiał kontaktowy na rany/oparzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o jałowy opatrunek najczęściej chodzi o jałową gazę/gaziki lub gotowe jałowe opatrunki z gazy z opakowania. Materiały "miękkie i chłonne" nie zawsze spełniają warunek jałowości i właściwego kontaktu z raną.
