Tabletka dojelitowa (postać o opóźnionym uwalnianiu) jest zaprojektowana tak, aby substancja lecznicza nie uwalniała się w żołądku. Osiąga się to przez zastosowanie otoczki dojelitowej, która jest odporna na kwaśne pH i rozpuszcza się dopiero w środowisku o wyższym pH, typowym dla dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Mechanizm przedstawiany na schematach zwykle pokazuje brak uwalniania w żołądku oraz rozpoczęcie uwalniania po przejściu do jelita.
Dlatego odpowiedź "z tabletki dojelitowej." pasuje do mechanizmu, w którym występuje wyraźna faza opóźnienia (brak uwalniania) związana z miejscem w przewodzie pokarmowym, a nie tylko z czasem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego schematu uwalniania dojelitowego?
- "z tabletki szybko uwalniającej." – uwalnianie natychmiastowe zaczyna się zwykle szybko po kontakcie z płynami żołądkowymi/jelitowymi, bez celowego etapu ochrony przed kwaśnym środowiskiem. Na schemacie mechanizmu dojelitowego kluczowa jest bariera w żołądku.
- "z tabletki uwalniającej w sposób przedłużony w żołądku." – uwalnianie przedłużone (prolongowane) oznacza spowolnienie uwalniania w czasie (np. dzięki matrycy lub specjalnej otoczce), ale nie jest to to samo co uwalnianie dojelitowe. Co więcej, sformułowanie "w żołądku" stoi w sprzeczności z ideą ochrony przed uwalnianiem w żołądku.
- "z systemu terapeutycznego działającego na zasadzie pompy osmotycznej." – systemy osmotyczne mają charakterystyczny mechanizm kontrolowanego uwalniania (napływ wody, wytworzenie ciśnienia osmotycznego, wypływ roztworu/suspensji leku przez otwór). To inny typ konstrukcji niż klasyczna otoczka dojelitowa, a schemat działania zwykle akcentuje elementy "pompy", a nie tylko zależność od miejsca i pH.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na rycinie widać etap "braku uwalniania" w żołądku oraz rozpoczęcie uwalniania dopiero w jelicie, najczęściej chodzi o postać dojelitową (opóźnione uwalnianie). Jeżeli natomiast uwalnianie jest wolne, ale ciągłe od początku, częściej jest to uwalnianie przedłużone.
