Aby wskazać reakcję wyjścia %Q0.1, trzeba przeprowadzić analizę w dwóch krokach: (1) odczytać z programu, od jakich sygnałów wejściowych i warunków logicznych zależy ustawienie/wyzerowanie %Q0.1, a następnie (2) na osi czasu porównać to z zadanymi przebiegami wejść.
W praktyce wykonuje się to "od lewej do prawej" po czasie:
- Najpierw ustala się stan początkowy %Q0.1 wynikający z programu (czy jest reset na starcie, czy brak pamięci stanu).
- Następnie dla każdego odcinka czasu sprawdza się, które wejścia są w stanie 1/0 i czy spełniają warunek załączenia (np. bramka AND/OR, podtrzymanie, przerzutnik, timer).
- Na końcu rysuje się przewidywany przebieg %Q0.1 i dopasowuje do jednego z podanych wariantów QA–QD.
Odpowiedź "QD" jest poprawna, ponieważ jest zgodna z pełną sekwencją stanów wymuszaną przez program: uwzględnia zarówno momenty załączenia, jak i wyłączenia, a także ewentualne krótkie stany przejściowe wynikające ze zmiany warunków logicznych.
Pozostałe przebiegi są niepoprawne typowo z następujących powodów:
- "QA" zwykle odpowiada błędnemu założeniu, że wyjście kopiuje jedno z wejść (pominięcie dodatkowych warunków w programie).
- "QB" jest charakterystyczne dla pomylenia warunku załączenia z warunkiem wyłączenia (odwrócenie logiki lub nieuwzględnienie blokady).
- "QC" często wynika z pominięcia fragmentu programu odpowiedzialnego za podtrzymanie lub pamięć stanu (np. traktowanie wyjścia jak czystej logiki kombinacyjnej, gdy w programie jest element sekwencyjny).
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach warto zaznaczać sobie na wydruku/ekranie kolejne punkty czasu i dla każdego z nich wypisać "warunek=1/0", a dopiero potem przenosić to na wykres. Zmniejsza to ryzyko wyboru odpowiedzi na podstawie samego podobieństwa kształtu.
