Poinsecja (wilczomlecz piękny) należy do roślin, które po uszkodzeniu tkanek (np. po przycięciu łodygi) wydzielają sok mleczny. W praktyce florystycznej jest to problem, bo wypływ soku może:
- utrudniać prawidłowe pobieranie wody przez łodygę (spada nawodnienie i trwałość),
- brudzić elementy kompozycji i narzędzia,
- powodować szybsze więdnięcie, jeśli nie wykona się właściwego kondycjonowania.
Za właściwe postępowanie uznaje się przypalenie końcówki łodygi nad płomieniem. Celem nie jest "podgrzanie rośliny", tylko szybkie ograniczenie wypływu soku mlecznego z miejsca cięcia, tak aby łodyga mogła następnie lepiej funkcjonować w wazonie lub w kompozycji.
Inne przedstawiane w praktyce sposoby postępowania z kwiatami ciętymi (typowe dla wielu gatunków) mogą być niewystarczające w przypadku roślin z sokiem mlecznym, ponieważ nie rozwiązują przyczyny problemu, czyli intensywnego wypływu soku po cięciu. W efekcie, mimo wykonania standardowych czynności pielęgnacyjnych, poinsecja może tracić trwałość szybciej niż oczekiwano.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o gatunek, zawsze powiąż cechę biologiczną z techniką. Jeśli roślina jest znana z soku mlecznego, szukaj odpowiedzi, która dotyczy jego ograniczenia, a nie wyłącznie ogólnego "odświeżenia" cięcia.
