W metrologii rozróżnia się dwa niezależne aspekty jakości pomiaru: precyzję i dokładność (trafność).
- Precyzja opisuje, jak bardzo wyniki z serii są do siebie podobne. Na rysunku tarczowym odpowiada temu mały rozrzut punktów (ciasne skupisko). W praktyce jest to związane głównie z błędami losowymi i powtarzalnością metody.
- Dokładność (w sensie bliskości wartości prawdziwej) dotyczy tego, czy wyniki są blisko punktu odniesienia. Na tarczy oznacza to położenie skupiska wokół środka. Jeżeli skupisko jest przesunięte, to sugeruje błąd systematyczny (np. zła kalibracja, stałe przesunięcie wskazań).
Seria precyzyjna, ale niedokładna ma więc następujące cechy jednocześnie: (1) punkty leżą blisko siebie (wysoka powtarzalność), ale (2) całe skupisko jest wyraźnie oddalone od środka tarczy (niezgodność z wartością prawdziwą). Taki obraz odpowiada odpowiedzi "C".
Pozostałe typowe warianty, które zwykle pojawiają się na takich rysunkach, to:
- Skupisko blisko środka i jednocześnie ciasne: pomiary dokładne i precyzyjne (pożądany stan po poprawnej kalibracji i przy niskim szumie).
- Punkty rozrzucone, ale średnio wokół środka: pomiary mało precyzyjne, ale "średnio" zgodne z wartością prawdziwą (duży wpływ zakłóceń losowych).
- Punkty rozrzucone i przesunięte od środka: pomiary ani dokładne, ani precyzyjne (błąd systematyczny plus duża zmienność).
W realiach eksploatacji maszyn i aparatury w przemyśle chemicznym "precyzyjnie, ale niedokładnie" często oznacza czujnik, który wskazuje stabilnie, lecz ma przesunięty punkt zerowy lub złą charakterystykę po ostatnim serwisie. Wtedy kluczowa jest kalibracja lub weryfikacja toru pomiarowego względem wzorca.
