Kręgi kręgosłupa różnią się budową w zależności od odcinka, ponieważ pełnią inne funkcje: odcinek szyjny zapewnia dużą ruchomość, piersiowy łączy się z żebrami, a lędźwiowy przenosi największe obciążenia.
Kręg lędźwiowy (typowy) ma przede wszystkim:
- bardzo duży, masywny trzon – to cecha adaptacyjna do przenoszenia ciężaru tułowia,
- mocny łuk kręgowy i wyraźne wyrostki stawowe, które stabilizują odcinek,
- wyrostek kolczysty zwykle krótki, gruby (mniej "smukły" niż w piersiowym),
- brak dołków żebrowych – ponieważ w odcinku lędźwiowym nie ma połączeń z żebrami.
Dla porównania: kręgi piersiowe często rozpoznaje się po obecności powierzchni stawowych dla żeber (dołków żebrowych) oraz po wyrostkach kolczystych bardziej długich i skośnie ustawionych. Kręgi szyjne typowo mają mniejsze trzony, otwory w wyrostkach poprzecznych (dla naczyń kręgowych) i często rozwidlony wyrostek kolczysty (zwłaszcza C3–C6).
W zadaniu należy więc odszukać rysunek, który pokazuje najbardziej masywny trzon oraz cechy bezpośrednio wykluczające odcinek piersiowy i szyjny. Odpowiedź uznana za poprawną odpowiada właśnie obrazowi kręgu lędźwiowego.
Wskazówka egzaminacyjna: porównuj ryciny zawsze tą samą "checklistą": (1) wielkość trzonu, (2) obecność dołków żebrowych, (3) cechy odcinka szyjnego (otwory w wyrostkach poprzecznych), (4) kształt wyrostka kolczystego. Taka procedura zmniejsza ryzyko pomyłki wynikającej z pierwszego wrażenia.
