Rozpoznanie technologii po strukturze ramki jest typowym zadaniem z obszaru transmisji w sieciach rozległych. SDH (synchroniczna hierarchia cyfrowa) jest technologią warstwy transportowej, w której transmisja jest organizowana w ramki o zdefiniowanej strukturze, umożliwiającej m.in. multipleksowanie, przenoszenie informacji nadzorczych i utrzymanie synchronizacji w sieci. To właśnie taka "mapa pól" ramki bywa przedstawiana na rysunkach w zadaniach egzaminacyjnych.
Odpowiedź "SDH" pasuje do pytania, ponieważ tylko ta technologia jest powszechnie kojarzona z pojęciem struktury ramki SDH (schemat pól, bajtów/obszarów narzutowych i ładunku). Rysunki tego typu służą do identyfikacji technologii transportowej i sposobu organizacji strumienia w sieci szkieletowej.
Pozostałe opcje są mylące z następujących powodów:
- "GSM" – to standard telefonii komórkowej. W GSM kluczowe są kanały radiowe, ramki czasowe i struktury warstwy radiowej, a nie transportowa ramka SDH używana w sieciach optycznych/szkieletowych. W kontekście "ramki systemu" na rysunku z teletransmisji WAN GSM jest zazwyczaj nieadekwatny.
- "PDH" – hierarchia plesiochroniczna również dotyczy teletransmisji, ale jej organizacja strumieni i synchronizacja różnią się od SDH. W praktyce PDH kojarzy się z innymi poziomami multipleksowania i inną strukturą sygnałów niż klasyczna ramka SDH prezentowana na schematach.
- "ATM" – ATM przenosi dane w komórkach o stałej długości, a nie w ramce SDH. Można spotkać scenariusze, gdzie ATM jest przenoszone po SDH, ale wtedy rysunek "struktury ramki" dotyczy nadal SDH (warstwy transportowej), a nie samego ATM.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać podział na obszary narzutu/overhead i ładunek (payload) typowy dla transportu synchronicznego, najpierw rozważ technologie transportowe (SDH/SONET), a dopiero potem technologie komórkowe lub pakietowe.
