W przerobie drewna rozróżnia się podstawowe rodzaje przekrojów (kierunków cięcia) względem budowy pnia. To rozróżnienie jest ważne, bo wpływa m.in. na wygląd usłojenia na powierzchni, skłonność do paczenia oraz zachowanie wymiarów po wysychaniu.
Przekrój styczny (tangencjalny) to taki, którego płaszczyzna jest styczna do przyrostów rocznych (słojów). W praktyce oznacza to cięcie "z boku" kłody, zwykle nieprzechodzące przez rdzeń. Na powierzchni stycznej słoje układają się charakterystycznie w łuki/"płomienie", bo przecinamy kolejne słoje po ich obwodzie.
Odpowiedź "promieniowy" jest błędna, gdyż przekrój promieniowy musi przechodzić przez rdzeń (oś pnia) i przecina słoje w kierunku promieniowym, od środka ku obwodowi. Na takim przekroju układ słojów jest bardziej "prosty" i równoległy. Jeśli na rysunku oznaczenie 3 nie przechodzi przez środek kłody, to nie spełnia warunku przekroju promieniowego.
Odpowiedź "czołowy" także jest niepoprawna, ponieważ przekrój czołowy to cięcie poprzeczne do osi pnia (widok "plastra" kłody). Na przekroju czołowym widać pełne pierścienie przyrostów rocznych i rdzeń w środku. Jeżeli oznaczenie 3 dotyczy powierzchni wzdłużnej, nie jest to przekrój czołowy.
Odpowiedź "boczny" nie jest standardowym, jednoznacznym określeniem rodzaju przekroju w tym zestawie pojęć. W praktyce potocznie może sugerować powierzchnię wzdłużną, ale nie rozróżnia, czy jest ona styczna czy promieniowa. W zadaniach egzaminacyjnych oczekuje się użycia precyzyjnych nazw: styczny, promieniowy lub czołowy.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj relację do rdzenia: promieniowy "celuje w rdzeń", styczny "omija rdzeń i idzie po obwodzie", a czołowy to "plaster" prostopadły do osi pnia.
