W nożu tokarskim należy rozróżniać dwa podstawowe obszary pracy ostrza: powierzchnię natarcia (po której spływa wiór) oraz powierzchnię przyłożenia (stykającą się z obrabianą powierzchnią). Rodzaj zużycia/uszkodzenia identyfikuje się po miejscu i kształcie śladu.
Odpowiedź "żłobek na powierzchni natarcia" opisuje zagłębienie/wyżłobienie na natarciu (często nazywane zużyciem kraterowym). Powstaje ono wskutek oddziaływania spływającego wióra: tarcia, nacisków oraz podwyższonej temperatury. Taki ślad lokalizuje się na natarciu, a nie bezpośrednio na powierzchni przyłożenia.
Odpowiedź "stępienie głównej krawędzi skrawającej" oznacza zaokrąglenie i "wygładzenie" samej krawędzi; typowo wiąże się ze wzrostem sił skrawania i pogorszeniem jakości, ale na rysunku stępienie dotyczyłoby przede wszystkim linii krawędzi, a nie wyżłobienia na natarciu.
Odpowiedź "wykruszenie krawędzi skrawającej ostrza" to ubytki o charakterze nieregularnych "wyszczerbień" na krawędzi. Mechanicznie jest to pękanie/odłupywanie fragmentów, więc ślad jest poszarpany i leży na krawędzi, a nie jako pojedynczy żłobek na powierzchni natarcia.
Odpowiedź "zużycie głównej powierzchni przyłożenia ostrza" (pas zużycia na przyłożeniu) pojawia się od strony kontaktu narzędzia z obrabianą powierzchnią. Skutkuje m.in. pogorszeniem wymiaru i chropowatości, ale lokalizacja jest inna niż dla żłobka na natarciu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy strzałka pokazuje ślad na natarciu (wiór) czy na przyłożeniu (kontakt z detalem), a dopiero potem dobieraj nazwę uszkodzenia.
