W konstrukcjach małej architektury krajobrazu (np. pergole, altany, wiaty) często spotyka się układ słupowo-ryglowy: elementy pionowe przenoszą obciążenia na podłoże, a elementy poziome spinają całość i stanowią oparcie dla dalszych części konstrukcji.
Zastrzał jest elementem ukośnym (diagonalnym), którego podstawową rolą jest usztywnienie naroża lub pola konstrukcji. Dzięki pracy po przekątnej ogranicza przemieszczenia boczne i zmniejsza ryzyko "złożenia się" układu w romb pod wpływem wiatru lub obciążeń użytkowych. W praktyce zastrzały montuje się między słupem a belką/ryglem, szczególnie w narożach.
Oczep to z kolei belka pozioma (najczęściej na górze słupów), która je łączy i rozkłada obciążenia. Nie jest elementem ukośnym, więc nie pełni typowej funkcji stężenia w płaszczyźnie, choć może współpracować z innymi stężeniami.
Słup jest elementem pionowym, stanowiącym podstawowy element nośny – jego zadaniem jest przeniesienie obciążeń na fundament/podłoże. Na rysunkach rozpoznaje się go po pionowym przebiegu i oparciu w dole.
Poprzeczka (rygiel/element poprzeczny) to element poziomy łączący zwykle dwa słupy lub stanowiący część kratownicy/ramy. Sama w sobie nie jest ukośnym stężeniem; odpowiada raczej za spinanie konstrukcji i stanowi oparcie dla kolejnych elementów (np. listew, belek, roślin pnących).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: ukośny element wzmacniający naroże = zastrzał, górna belka spinająca słupy = oczep, pion = słup, poziomy łącznik = poprzeczka. To ułatwia szybkie rozpoznawanie elementów nawet na uproszczonych rysunkach.
