W zwielokrotnieniu optycznym w dziedzinie długości fali (WDM) kilka niezależnych kanałów transmisyjnych jest przesyłanych jednym włóknem światłowodowym, ale każdy kanał ma inną długość fali. Kluczowym elementem takiego systemu jest multiplekser (MUX), którego zadaniem jest połączenie wielu sygnałów o różnych długościach fali w jeden sygnał wprowadzany do włókna (a po stronie odbiorczej analogicznie działa demultiplekser, który je rozdziela).
Odpowiedź "pryzmat" jest poprawna, ponieważ pryzmat wykorzystuje zjawisko dyspersji: różne długości fali załamują się pod różnymi kątami. Dzięki temu można fizycznie rozdzielić wiązkę na składowe widmowe, a w odpowiedniej konfiguracji optycznej również je z powrotem złożyć. To właśnie odpowiada idei selektywnego łączenia/rozdzielania kanałów WDM.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają definicji multipleksera WDM:
- "wzmacniacz EDFA" to urządzenie aktywne służące do wzmacniania sygnału optycznego (podnoszenia mocy) w paśmie pracy, ale nie realizuje selekcji kanałów według długości fali jako funkcji MUX/DEMUX.
- "soczewka" kształtuje wiązkę (np. ogniskuje lub kolimuje), jednak sama nie rozdziela kanałów na podstawie długości fali i nie łączy ich w sposób selektywny.
- "sprzęgacz światłowodowy" może łączyć lub dzielić moc optyczną, lecz typowy sprzęgacz nie rozróżnia długości fali; bez elementów selektywnych nie jest to multiplekser WDM.
W praktyce MUX/DEMUX WDM może być realizowany różnymi technikami (np. pryzmat, siatka dyfrakcyjna, filtry), ale w tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie elementu pełniącego funkcję selekcji długości fali, a nie elementu wzmacniającego czy ogniskującego.
