W osadniku lamelowym kluczową częścią konstrukcji są płyty lamelowe (pakiet nachylonych płyt). Ich rola polega na skróceniu drogi opadania cząstek i zwiększeniu efektywnej powierzchni rozdziału faz, dzięki czemu proces sedymentacji przebiega intensywniej niż w prostym odstojniku.
W trakcie pracy zawiesina ulega rozdzieleniu: cząstki stałe opadają i tworzą zagęszczoną zawiesinę (osad) w dolnej części urządzenia. Aby osad był sprawnie przemieszczany do strefy odbioru/odprowadzania, stosuje się zgarniak, który mechanicznie zgarnia i kieruje zagęszczony materiał.
Dlatego zestaw "płyty lamel; zagęszczona zawiesina; zgarniak" jest spójny z typową budową i funkcją osadnika lamelowego widocznego na schemacie.
Pozostałe propozycje zawierają elementy, które nie muszą występować w samym osadniku lamelowym albo odnoszą się do innych urządzeń/węzłów:
- "Rynna przelewowa; sklarowana woda" – rynna przelewowa może występować w niektórych konstrukcjach odstojników, ale jeśli na rysunku oznaczono pakiet lamel i strefę osadu, to takie przypisanie numerów jest niespójne z typowym oznaczeniem kluczowych części lamelowych.
- "Komora flokulacji; mieszadło flokulanta" – flokulacja to proces przygotowawczy (dozowanie flokulanta, mieszanie), często realizowany w oddzielnym mieszalniku/komorze, a nie jako podstawowy element przekroju osadnika lamelowego.
- "Mieszadło flokulanta" – obecność mieszadła sugeruje aparat do mieszania reagentów, a nie urządzenie sedymentacyjne z lamelami i zgarniakiem.
Wskazówka egzaminacyjna: na schematach najpierw identyfikuj cechę wyróżniającą urządzenie (tu: pakiet płyt), a dopiero potem dopasuj elementy strefy osadu i mechanizmu jego usuwania. To ogranicza ryzyko "dopasowywania na pamięć" elementów z innych procesów (np. flokulacji).
