W automatycznej linii do formowania w skrzynkach (formach skrzynkowych) proces jest zwykle podzielony na kolejne, wyspecjalizowane zespoły. Do typowych etapów należą: wykonanie półform (formowanie), połączenie półform wraz z ewentualnym rdzeniem (składanie form), następnie zalewanie oraz dalsze operacje po zalaniu (transport, krzepnięcie, chłodzenie, a później wybijanie i obróbka).
Odpowiedź "zalewania form ciekłym stopem" jest poprawna, gdy oznaczenie na schemacie wskazuje stanowisko, którego funkcją jest doprowadzenie ciekłego metalu do wnęki formy przez układ wlewowy. To jest moment krytyczny dla jakości odlewu: decyduje o prawidłowym wypełnieniu formy, warunkach przepływu oraz o ryzyku wad wynikających z turbulencji czy niewłaściwej temperatury.
Pozostałe propozycje opisują inne zespoły, które mogą występować na tej samej linii, ale pełnią inną rolę:
- "składania form do zalania" dotyczy etapu wcześniejszego: zestawienia górnej i dolnej półformy (oraz ewentualnego umieszczenia rdzeni) i przygotowania formy do transportu na zalewanie.
- "formowania" odnosi się do wykonywania półform w skrzynkach przy użyciu masy formierskiej i oprzyrządowania; to etap jeszcze przed składaniem i zalewaniem.
- "schładzania krzepnących odlewów" opisuje etap po zalaniu, kiedy metal przechodzi z ciekłego w stały i oddaje ciepło; w linii może to być odcinek transportowy lub stanowisko chłodzenia, ale nie jest to samo co zalewanie.
W nauce do egzaminu warto pamiętać o prostej logice sekwencji: formowanie → składanie → zalewanie → krzepnięcie/chłodzenie. Jeśli na rysunku numer wskazuje miejsce, gdzie doprowadza się ciekły metal, właściwa jest funkcja zalewania.
