Ciężarowskaz (wskaźnik/rejestrator obciążenia) pozwala oceniać, jak zmienia się obciążenie przewodu wiertniczego w czasie. Na podstawie kształtu przebiegu można rozróżniać typowe czynności technologiczne wykonywane na wiertni.
Odpowiedź "dodawanie pasa rur płuczkowych" jest właściwa, ponieważ podczas operacji łączeniowej (dołączania kolejnego odcinka/"pasa" rur) występuje charakterystyczna sekwencja: chwilowe odciążenia/dociążenia związane z podnoszeniem, ustawianiem, podparciem i ponownym przeniesieniem ciężaru na hak, po czym następuje stabilizacja wartości odpowiadająca pracy z dłuższym przewodem. Taki "pakiet zmian" odróżnia się od pracy w ruchu ciągłym.
Odpowiedź "wiercenie" jest nieprawidłowa, bo wiercenie zazwyczaj daje przebieg bardziej ustalony (z mniejszymi wahaniami wynikającymi z warunków otworu i sterowania dociskiem), bez typowej przerwy i sekwencji manewrów łączeniowych.
Odpowiedź "wyciąganie przewodu" także nie pasuje, ponieważ przy wyciąganiu obserwuje się powtarzalny schemat związany z trippingiem (cykliczne zmiany przy podnoszeniu kolejnych stojaków i odkładaniu), zwykle o innej rytmice i zakresie niż pojedyncze dodanie pasa podczas wiercenia.
Odpowiedź "zmiana świdra" jest błędna, bo zmiana świdra obejmuje szerszą sekwencję czynności (zjazd/wyjazd, prace na dnie i przy głowicy), co na wykresach parametrów zwykle objawia się dłuższą przerwą technologiczno-montażową i innymi fragmentami przebiegu niż sam moment dołączania rur.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto zadać sobie trzy pytania: czy przebieg jest ciągły czy "manewrowy", czy zmiana jest jednorazowa czy cykliczna oraz czy po zdarzeniu widać stabilizację odpowiadającą nowemu stanowi (np. dłuższy przewód).
