Pytanie wymaga rozpoznania technologii dostępowej na podstawie pokazanej na rysunku organizacji transmisji (ramki i superramki). Takie zadanie sprawdza, czy zdający potrafi powiązać schemat warstwy transmisyjnej z konkretną rodziną rozwiązań dostępowych.
Odpowiedź "ADSL" jest właściwa, jeżeli rysunek przedstawia strukturę typową dla asymetrycznego DSL, czyli rozwiązania szerokopasmowego po miedzianej parze abonenckiej, w którym organizacja ramek/superramek odpowiada charakterowi transmisji danych (inne podejście niż w systemach symetrycznych lub usługach stricte telefonicznych).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ odnoszą się do technologii o innej koncepcji pracy:
- "HDSL" to rozwiązanie z innej gałęzi DSL (historycznie kojarzone z łączami o określonej organizacji transmisji i innym przeznaczeniu), więc schemat ramek/superramek nie powinien odpowiadać temu, co na rysunku przypisano ADSL.
- "SDSL" jest rozwiązaniem symetrycznym (w założeniu równy nacisk na oba kierunki), a to zwykle przekłada się na inną organizację transmisji niż w technologii asymetrycznej.
- "ISDN" dotyczy cyfrowej sieci z integracją usług i innej logiki organizacji kanałów/ramek niż typowe szerokopasmowe DSL dla Internetu po miedzi.
Na egzaminie warto analizować rysunek całościowo: liczba pól, sposób grupowania ramek w superramkę i logika podziału na elementy transmisyjne są kluczowe. Jeśli rozpoznasz, że schemat odpowiada rodzinie xDSL, dopiero wtedy rozróżniaj, czy ma charakter asymetryczny (ADSL) czy symetryczny (np. SDSL) oraz czy w ogóle nie dotyczy usług typu ISDN.
