Połączenia spawane i zgrzewane można odróżniać po geometrii złącza oraz po tym, czy materiał jest łączony ciągłą spoiną, czy lokalnymi punktami zgrzeiny.
Odpowiedź "spawane pachwinowe" pasuje do sytuacji, gdy dwa elementy (np. blachy/profiles) tworzą naroże lub złącze typu T, a materiał dodatkowy wypełnia naroże, tworząc charakterystyczną spoinę w kształcie klina. Taka spoina przenosi obciążenia w złączach kątowych i jest bardzo częsta w konstrukcjach maszyn.
Odpowiedź "spawane czołowe" byłaby właściwa, gdyby rysunek przedstawiał połączenie krawędzi dwóch elementów leżących w jednej płaszczyźnie (złącze doczołowe), gdzie spoina znajduje się w szczelinie między krawędziami. W spoinie czołowej nie ma "naroża do wypełnienia" jak w spoinie pachwinowej.
Odpowiedzi "zgrzewane punktowe" i "zgrzewane garbowe" dotyczą technologii oporowego łączenia blach, w której nie tworzy się ciągłej spoiny. Zamiast tego powstają lokalne zgrzeiny: w punktowym – pojedyncze punkty w miejscach docisku elektrod, w garbowym – zgrzeiny inicjowane przez przygotowane "garby" (lokalne przetłoczenia), co daje charakterystyczny układ śladów. Jeśli na rysunku widoczna jest ciągła spoina w narożu, są to odpowiedzi nieadekwatne.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy elementy są w jednej płaszczyźnie (częściej czołowe), czy tworzą kąt (częściej pachwinowe), a dopiero potem rozważ, czy to spawanie (spoina ciągła) czy zgrzewanie (punkty).
