W dokumentacji budowlanej spotyka się kilka podstawowych sposobów przedstawiania obiektu. Poprawne rozpoznanie rodzaju rysunku jest ważne, bo każdy z nich służy innemu celowi i zawiera inne informacje.
"Widok elewacji budynku" oznacza przedstawienie budynku "od zewnątrz" – tak jak byłby widziany z jednej strony (np. od frontu lub od ogrodu). Na elewacji zwykle rozpoznasz układ i proporcje otworów okiennych oraz drzwiowych, zarys dachu, czasem elementy wykończeniowe i poziomy odniesienia. Nie ma tam informacji o tym, co znajduje się wewnątrz po przecięciu budynku.
"Przekrój pionowy budynku" pokazuje obiekt po przecięciu go płaszczyzną (jakby "odkrojono" fragment), dzięki czemu widać elementy konstrukcyjne i układ wewnętrzny: stropy, ściany, warstwy, wysokości kondygnacji. Jeżeli na rysunku widoczne są elementy "w cięciu" i wnętrze, to jest to przekrój, a nie elewacja.
"Przekrój poprzeczny" jest jednym z rodzajów przekroju – wykonanym prostopadle do osi podłużnej budynku (w praktyce: "w poprzek"). Bez jednoznacznego zaznaczenia płaszczyzny cięcia i bez widoku wnętrza nie należy utożsamiać rysunku z przekrojem.
"Widok z góry" to rzut (plan), gdzie oglądamy obiekt z góry, często jako rzut poziomy kondygnacji. Na takim rysunku dominują ściany w układzie planu, osie, wymiary pomieszczeń i rozmieszczenie elementów w poziomie. Jeśli rysunek pokazuje fasadę, a nie układ pomieszczeń, nie jest to widok z góry.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj cech rozstrzygających: czy widać wnętrze po cięciu (przekrój), czy układ w planie (rzut), czy zewnętrzny wygląd ściany (elewacja).
